دوستداران على هستند كه مبتلا به بدعت و سبّ و دشنام اصحاب پيامبر نشوند » « 1 » . مرحوم مظفر در جواب او مىگويد : « عجيب است كه ابن حجر گمان كرده مراد از شيعه در اين‌جا اهل سنت هستند ! و من نمىدانم اين به دليل مترادف بودن دو لفظ شيعه و سنى است ؟ يا به دليل اين‌كه اين دو فرقه يكى است ؟ و يا اهل سنت بيشتر از شيعيان از خاندان پيامبر پيروى كرده و آنان را دوست مىدارند ! » . « 2 » مرحوم كاشف الغطا نيز مىگويد : « با نسبت دادن لفظ شيعه ، به شيعيان على عليه السّلام مىتوان مراد را فهميد ؛ زيرا غير از اين صنف ، شيعه ديگران هستند » « 3 » . ظهور معناى شيعه در احاديث و سخنان پيامبر صلّى اللّه عليه و آله آشكار و روشن است و اين‌ها با اين تأويل‌ها خواسته‌اند از زيربار حقيقت شانه خالى كنند و فقط خود را گول زده‌اند ؛ به‌ويژه با توجه به اين‌كه مصداق شيعه در همان زمان پيامبر مشخص بوده است و عده‌اى از اصحاب پيامبر در آن زمان به « شيعهء على » مشهور بودند « 4 » . اصحاب پيامبر نيز به پيروان على عليه السّلام ، شيعه مىگفتند . هاشم مرقال در مورد شخصى به نام « محل بن خليفه طائى » مىنويسد : « يا امير المؤمنين ! او از شيعيان تو مىباشد » « 5 » . خود شيعيان نيز به هم‌ديگر شيعه مىگفتند . چنان‌كه شيخ مفيد نقل مىكند كه عده‌اى خدمت على عليه السّلام رسيدند و گفتند : « يا امير المؤمنين ! ما از شيعيان شما هستيم . » حضرت نيز فرمود :

--> ( 1 ) . هيثمى مكى ، ابن حجر . الصواعق المحرقه ، مكتبة قاهره ، 1384 ، ص 232 . ( 2 ) . مظفر ، محمد حسين . تاريخ الشيعة ، منشورات مكتبه بصيرتى ( بىتا ) ، ص 5 . ( 3 ) . دفاع از حقانيت شيعه ، ترجمه غلامحسن محرمى ، مومنين ، ط اول 1378 ، ص 48 و 49 . ( 4 ) . سعد بن عبد الله اشعرى در اين‌باره مىگويد : نخستين فرقه ، شيعه است و آن فرقه على بن ابى طالب عليه السّلام مىباشد كه در زمان نبى اكرم صلّى اللّه عليه و آله « شيعه » على ناميده مىشدند و بعد از درگذشت پيامبر هم معروف بود كه آنان قائل به امامت او هستند ؛ از جمله آنها مقداد ابن اسود كندى ، سلمان فارسى ، ابو ذر و عمار مىباشند . آنان اطاعت او را بر هرچيزى ترجيح مىدادند و به او اقتدا مىكردند . كسان ديگرى نيز بودند كه اراده آنها موافق اراده على بن ابى طالب بود و اينان نخستين گروه از اين امت هستند كه به نام شيعه ناميده شدند ؛ زيرا شيعه اسمى است قديم مانند : شيعهء نوح ، ابراهيم ، موسى ، عيسى ، و ساير انبيا . ( المقالات و الفرق ، مركز انتشارات علمى و فرهنگى ، تهران ، ص 3 ) . ( 5 ) . شيخ مفيد ، محمد بن محمد بن النعمان . الجمل ، مكتب العلوم الاسلامى ، مركز النشر ، ط دوم ، 1416 ه ، ص 243 .