چكيدهء درس بيست و چهارم اهميت تاليف در شرع مقدس اسلام بر كسى پوشيده نيست ؛ با فروفرستادن وحى لزوم نوشتن آن احساس شد و عده‌اى كاتب وحى شناخته شدند . امير المؤمنين عليه السّلام و تعدادى ديگر از اصحاب پيامبر صلّى اللّه عليه و إله مجموعه‌هايى از احاديث پيامبر صلّى اللّه عليه و إله را گرد آورده بودند كه به آن‌ها صحيفه مىگفتند . ميان اهل‌سنت نخستين كتاب‌هاى حديثى مربوط به نيمه دوم قرن دوم مىباشد ؛ زيرا خليفه دوم ، عمر از نوشتن احاديث جلوگيرى كرده بود . ولى در ميان شيعه اين جلوگيرى حاكم نبود و نخستين مولفان ، صحابيانى چون : سلمان فارسى ، ابو ذر غفارى و ابو رافع قبطى بودند . شيعيان تا زمان امام حسن عسكرى عليه السّلام شش هزار و ششصد كتاب را نوشته بودند . آثار حديثى شيعيان را در دوران حضور ائمهء اطهار عليهم السّلام ، در چهار طبقه كه شامل چهار مرحله است ، بررسى مىكنيم . طبقهء نخست : اصحاب امير المومنين ، امام حسن و امام حسين عليهم السّلام . طبقهء دوم : اصحاب امام سجاد و امام باقر عليهم السّلام . طبقه سوم : اصحاب امام صادق عليه السّلام . طبقه چهارم : اصحاب امام كاظم ، امام رضا ، امام جواد ، امام هادى و امام حسن عسكرى عليهم السّلام .