ننمايند « 1 » امام صادق عليه السّلام تعدادى از سران غاليان را چون مغيرة بن سعيد ، بيان ، صائد نهدى ، حارث شامى ، عبد الله بن حارث ، حمزة بن عمار بربرى و ابو الخطاب نام برده و بر آنان نفرين كرده است . « 2 » اينان در اثر نفرين ائمهء اطهار عليهم السّلام به درد و عذاب دچار مىشدند و به بدترين حالتى كشته مىشدند ؛ چنان‌كه امام رضا عليه السّلام مىفرمايد : « بنان بر امام سجاد عليه السّلام دروغ مىبست ، خدا تيزى شمشير را به او چشاند . مغيرة بن سعيد بر امام باقر عليه السّلام دروغ مىبست كه او نيز تيزى شمشير را چشيده است ، محمد بن بشير بر ابو الحسن امام كاظم عليه السّلام دروغ مىبسته كه او را نيز خداى تعالى به شمشير زوال دچار نموده است . ابو الخطاب به ابو عبد الله امام صادق عليه السّلام دروغ مىبست كه به شمشير گرفتار شده است . و كسىكه به من دروغ مىبندد ، محمد بن فرات است » . « 3 » دورهء امام حسن عسكرى عليه السّلام از جمله دورانى بوده كه جريان غلات به شدت گسترش داشته است . بدين‌سبب آن حضرت افرادى را چون : قاسم يقطينى ، على بن حسكه قمى ، ابن بابا قمى فهرى ، محمد بن نصير نميرى و فارس بن حاتم قزوينى كه از سران و رهبران غلات به شمار مىآمدند ، نفرين كرده است . « 4 » از اين‌رو در مناطق شيعه‌نشين چون قم همواره جو ضد غلو بوده است و به غاليان اجازه سكونت در آن‌جا را نمىدادند ؛ بدين‌سبب ابن داود در شرح‌حال حسين بن عبد الله محرر گفته است : « روايت شده كه او را همراه كسانىكه متهم به غلو بودند ، از شهر قم بيرون كردند » . « 5 » به نقل از ابن حزم ، ابو الحسن محمد بن احمد ، از فرزندان امام كاظم عليه السّلام كه در قرن سوم ، در منطقه آذربايجان زندگى مىكرده و آن‌جا جايگاه خوبى داشته است ، بر مبلغان فرقه‌هاى غلات سخت مىگرفته به اندازه‌اى كه آنان ابزار قتل او را فراهم آوردند و مفلح غلام ابن ابى الساج حاكم آذربايجان را وادار كردند ، تا او را به قتل برساند . « 6 »

--> ( 1 ) . شيخ طوسى . همان ، ج 2 ، ص 586 . ( 2 ) . همان ، ص 577 . ( 3 ) . همان ، ص 591 . ( 4 ) . همان ، ص 805 . ( 5 ) . رجال ابن داود ، منشورات الرضى ، قم ، ص 240 . ( 6 ) . جمهرة انساب العرب ، بيروت ، ط اول ، 1403 ه ، ص 63 .