درس هفدهم 2 - قيام‌هاى پراكنده اين نوع قيام‌ها اغلب بدون طرح و نقشه قبلى و با تصميم‌گيرى فردى انجام مىگرفت و بيشتر در مقابل ستم‌هاى خلفا و حاكمان جور بر شيعيان و علويان بود و جنبهء عكس العملى و انفعالى داشت كه از جمله مهم‌ترين آن‌ها عبارتند از : الف : قيام شهيد فخ حسين بن على حسنى ( مشهور به شهيد فخ ) بود كه در زمان حكومت هادى عباسى قيام كرد . خروج او در مقابل ستم‌هاى بيش از اندازهء خليفه وقت ، نسبت به شيعيان و علويان بود . يعقوبى مىگويد : « موسى هادى ، خليفه عباسى ، طالبيان را جستجو مىكرد . او آنان را به شدت ترساند و حقوق و عطاياى آنان را قطع كرد و به مناطق و نواحى گوناگون نوشت كه بر طالبيان سخت‌گيرى كنند » . « 1 » هادى عباسى در مدينه نيز شخصى از نوادگان عمر را حاكم كرده بود كه بر طالبيان خيلى سخت مىگرفت و هرروز آنان را بازجويى مىكرد . در اعتراض به اين ستم‌ها بود كه حسين بن على حسنى خروج كرد و دستور داد ، در اذان مدينه « حىّ على خير العمل » بگويند و از مردم بر اساس كتاب خدا و سنت پيامبر بيعت گرفت و آنان را به الرضا من آل محمد ( رهبرى شخص برگزيده‌اى از آل محمد صلّى اللّه عليه و إله ) فراخواند . روش او مرضى امام كاظم عليه السّلام بوده ؛ اما به او فرموده

--> ( 1 ) . ابن واضح . تاريخ يعقوبى ، منشورات الشريف الرضى ، قم ، ط 1417 ، ج 2 ، ص 404 .