كرا بخت و شمشير و دينار باشد * به بالا تن نيزه پشت كيانى 1 خرد بايد آنجا و جود و شجاعت * فلك مملكت كى دهد رايگانى اين قصيده نيز نبشته شد ، چنان كه پيدا آمد درين نزديك از احوال اين پادشاه محتشم ، ما پيران اگر عمر يابيم ، بسيار آثار ستوده خواهيم ديد ، كه چون شكوفهء نهال را سخت تمام 2 و روشن و آبدار بينند ، توان دانست كه ميوه بر چه جمله آيد . و من كه بو الفضلم [ اگر ] درين دنياى فريبندهء مردم خوار چندانى بمانم كه كارنامهء اين خاندان برانم و روزگار همايون اين پادشاه كه سالهاى بسيار به زياد 3 ، چون آنجا رسم ، بهره از نبشتن بردارم 4 و اين ديباى خسروانى 5 كه پيش گرفته‌ام ، به نامش زربفت 6 گردانم . و اللّه عزّ ذكره ولىّ التوفيق فى النّية و الاعتقاد بمنّه و فضله 7 . [ پايان مجلد هفتم ]