ويژگيهاى معمارى همزمان عثمانى و مغولان هند برشمرده مىشود . سرانجام ، اعلام اينكه اين زوال نسبى با سطح والائى از وفور و فراوانى مادى ايران در مقايسه با ادوار پيشين مقارنت داشته ، مستلزم بحثى مستوفى است . شايد اين نكته بر اثر انحطاط عمومى هنرى و فرهنگى ( در غياب آرمانها و الهام‌هاى جديد ) بود كه در اوايل سده دهم / شانزدهم در اكثر فرهنگهاى اسلامى ( نه فقط در معمارى ) بوقوع پيوسته بود . البته تركيه عثمانى و مغولان هند از اين قاعده مستثنى بودند .