زندگانى روزمره تغذيه زمينهء اصلى خوراك گوشتى ايرانيان را در وهلهء اوّل گوسفند و بعد گاو ، اعم از نر و ماده تشكيل مىداد ( و مىدهد ) . « 1 » گوشت اين حيوانات همچنين به‌صورت نمك‌سود ( به ايرانى آچار ، به عربى قديد ) مصرف مىشد « 2 » و در تغذيه سپاه نيز به كار مىرفت . « 3 » استفاده از سگ و گربه « 4 » ، شتر و قاطر « 5 » محدود به مواقع قحطى شديد بود . خوك به‌هيچ‌وجه مصرف نداشت . - گوشت پرندگان با ميل خورده مىشد :

--> ( 1 ) . طبرى : تاريخ 2 ، ص 1970 ( سال 129 ه / 747 م در خراسان ) ؛ و نيز Fuchs , Huei - Chcao 450 ( آغاز قرن 2 ه / 8 م ) . ( 2 ) . حسينى : اخبار الدولة السلجوقية / چاپ براون ، ص 28 براى سال 421 ه / 1030 م كاملا معتبر است ) . ( 3 ) . ابن اثير : الكامل ، ج 6 ، ص 152 ( سال 220 ه / 835 م حوالى اردبيل ) ؛ بيهقى : تاريخ ، ص 124 ( حدود سال 411 ه / 1020 م محمود غزنوى ) . ( 4 ) . ابن اثير : الكامل ، ج 2 ، ص 197 ( سال 6 ه / 637 م ايرانيانى كه در نيمه غربى مداين محاصره شده بودند ) ؛ محمد بن ابراهيم : تاريخ آل سلجوق ، ص 112 ( سال 576 ه / 1180 م در كرمان ) ( 5 ) . مسكويه : تجارب الامم ، ج 2 ، ص 4 ( سال 328 ه / 41 - 940 م در گرگان )