پس از آن ، خداوند بار ديگر بر آنان منّت نهاد و روزها سايه‌اى در مقابل خورشيد بر سر آنان قرار مىگرفت ، همچنين غذاهايى چون « منّ » و « سلوى » از آسمان برايشان حواله مىكرد و نيز حضرت موسى ( ع ) با عصاى خود به سنگ زد و دوازده چشمه ، به تعداد قبيله‌هايشان براى آنان جارى شد . « 1 » خداوند سبحان در برابر اين نعمتها ، از بنىاسرائيل مىخواست كه بندگى خدا نمايند و سركشى نكنند كه مستحق عذاب الهى شوند : كُلُوا مِن طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ وَلَا تَطْغَوْا فِيهِ فَيَحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبِي وَمَن يَحْلِلْ عَلَيْهِ غَضَبِي فَقَدْ هَوَى وَإِنِّي لَغَفَّارٌ لِمَن تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ صَالِحاً ثُمَّ اهْتَدَى . ( طه : 81 - 82 ) بخوريد از روزيهاى پاكيزه‌اى كه به شما داده‌ايم و در آن طغيان نكنيد ، كه غضب من بر شما فرود مىآيد و هر كس كه غضبم بر او فرود آيد سقوط مىكند . و من هر كه را توبه كند ، و ايمان آورد ، و عمل صالح انجام دهد ، سپس هدايت شود ، مىآمرزم . اما متأسفانه آنان به نصايح الهى گوش ندادند و پس از چندى به بهانه‌گيرى پرداختند و خواستار غذاهاى ديگرى شدند و خداوند بر آنان غضب نمود . « 2 » رفتن موسى ( ع ) به ميقات و انحراف قوم موسى ( ع ) براى دريافت وحى و الواح تورات ، به فرمان الهى براى سى شب عازم كوه طور شد و برادر خويش هارون را به جانشينى خود گمارد ؛ اما مأموريت آن حضرت تا چهل شب تمديد شد : وَوَاعَدْنَا مُوسَى ثَلَاثِينَ لَيْلَةً وَأَتْمَمْنَاهَا بِعَشْرٍ فَتَمَّ مِيقَاتُ رَبِّهِ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً وَقَالَ مُوسَى لْأَخِيهِ هَارُونَ اخْلُفْنِي فِي قَوْمِي وَأَصْلِحْ وَلَاتَتَّبِعْ سَبِيلَ الْمُفْسِدِينَ . ( اعراف : 142 ) و ما با موسى ، سى شب وعده گذاشتيم ؛ و سپس آن را با ده شب ( ديگر ) تكميل نموديم ؛ به اين ترتيب ، ميعاد پروردگارش ( با او ) ، چهل شب تمام شد . و موسى به برادرش هارون گفت : « جانشين من در ميان قوم باش ؛ و ( آنها را ) اصلاح كن ؛ و از روش مفسدان ، پيروى منما . »

--> ( 1 ) . ر . ك : بقره ( 2 ) ، آيه 60 ؛ اعراف ( 7 ) ، آيه 160 . ( 2 ) . ر . ك : بقره ( 2 ) ، آيهء 61 .