درس ششم حضرت ابراهيم ( ع ) ( 1 ) ويژگيها و فضائل حضرت ابراهيم ( ع ) از پيامبران اولوا العزم و بزرگ الهى است كه نزد پيروان اديان سه‌گانهء يهود ، مسيحيت و اسلام ، جايگاه ويژه‌اى دارد . خداوند متعال در قرآن كريم به تمجيد از شخصيت ابراهيم ( ع ) پرداخته و ماجراى مبارزات او با مشركان را نقل كرده است . قرآن كريم آن حضرت را با اوصافى چون حنيف [ / حق‌گرا ] ، حليم [ بردبار ] ، اوّاه [ / كسى كه به درگاه خداوند فراوان دعا و تضرع مىكند ] ، منيب [ / توبه كننده ] ، صدّيق [ / بسيار راستگو ] ، قانت [ / مطيع و فرمانبردار ] ، شاكر ، داراى قلب سليم ، بندهء مؤمن و نيكوكار و شايسته و صالح معرفى مىكند ؛ « 1 » مثلًا دربارهء آن پيامبر بزرگ مىفرمايد : إِنَّ إِبْرَاهِيمَ كَانَ أُمَّةً قَانِتاً لِلَّهِ حَنِيفاً وَلَمْ يَكُ مِنَ الْمُشْرِكِينَ شَاكِراً لأَنْعُمِهِ اجْتَبَاهُ وَهَدَاهُ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ وَآتَيْنَاهُ فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَإِنَّهُ فِي الْآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ . ( نحل : 120 - 122 ) ابراهيم [ به تنهايى ] امتى بود مطيع فرمان خدا ؛ خالى از هرگونه انحراف ؛ و از مشركان نبود ؛ شكرگزار نعمتهاى پروردگار بود ؛ خدا او را برگزيد ؛ و به راهى راست هدايت نمود . در دنيا به او نيكويى داديم ؛ و در آخرت از نيكان است . در اين آيات ، از ابراهيم ( ع ) به عنوان يك امّت ياد شده است ؛ يعنى او به تنهايى امتى از امتهاست ؛ زيرا جامع همه كمالات يك امت است و هر آنچه در يك امت ، وجود دارد ، در وى به تنهايى موجود است . آن حضرت ، خداوند را به يگانگى مىشناخت و او را مخلصانه

--> ( 1 ) . ر . ك : آل عمران ( 3 ) ، آيه 67 ؛ توبه ( 9 ) ، آيه 114 ؛ هود ( 11 ) ، آيه 75 ؛ مريم ( 19 ) ، آيه 41 ؛ نحل ( 16 ) ، آيه 120 و 121 ؛ صافات ( 37 ) ، آيه 84 و 105 و بقره ( 2 ) ، آيه 130 .