فرا مىخواند و براى اين كه شائبه سودجويى به ذهنشان نيايد ، به صراحت اعلام داشت كه من مزدى براى رسالت خود از شما نمىخواهم : وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى رَبِّ الْعَالَمِينَ . ( شعراء : 127 ) من در برابر اين دعوت ، هيچ اجر و پاداشى از شما نمىطلبم ؛ اجر و پاداش من تنها بر پروردگار عالميان است . آن حضرت همچنين آنان را به مغفرت‌خواهى در پيشگاه پروردگار دعوت كرد و فرمود : اى قوم من ! از پروردگارتان طلب آمرزش كنيد ، سپس به سوى او بازگرديد ، تا ( بارانِ ) آسمان را پى در پى بر شما بفرستد ؛ و نيرويى بر نيرويتان بيفزايد ، و گنهكارانه ، روى ( از حق ) برنتابيد . « 1 » حضرت هود ( ع ) در اين دعوت به اين نكته اشاره كرد كه اگر حق را عبادت كنيد و از گناهانتان پوزش طلبيد ، خداوند درهاى رحمت خود را به سوى شما خواهد گشود و همچنان كه عبادت پروردگار و دورى از گناهان بركات معنوى مىآورد ، بركات مادى فراوانى نيز در پى دارد و باران الهى بر شما خواهد باريد و قوايتان افزون خواهد شد . به تعبير ديگر ، براى آنان تبيين كرد كه ميان اعمال انسانها و حوادث جهان ، رابطه‌اى مستقيم وجود دارد و اعمال صالح و عبادات مردم ، در ريزش بركات ، سهم به سزايى دارد . واكنش قوم هود قوم هود در برابر دعوت و خيرخواهى آن حضرت ، به انكار روى آوردند و گفتند : قَالُوا يَا هُودُ مَا جِئْتَنَا بِبَيِّنَةٍ وَمَا نَحْنُ بِتَارِكِي آلِهَتِنَا عَن قَوْلِكَ وَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِينَ إِن نَقُولُ إِلَّا اعْتَرَاكَ بَعْضُ آلِهَتِنَا بِسُوءٍ . . . . ( هود : 53 - 54 ) گفتند : « اى هود ! تو دليل روشنى براى ما نياورده‌اى ؛ و ما خدايان خود را بخاطر حرف تو ، رها نخواهيم كرد ؛ و ما [ اصلًا ] به تو ايمان نمىآوريم . ما [ دربارهء تو ] فقط مىگوييم : « بعضى از خدايان ما ، به تو زيان رسانده [ و عقلت را ربوده ] اند . » آنان با صراحت عدم ايمان آوردن خود را اعلام كردند و نسبت ديوانگى به آن حضرت دادند و گفتند بتهاى ما در تو اثر سوء گذاشته و به عقلت خلل رسانده‌اند . آن قوم ، همچنين

--> ( 1 ) . هود ( 11 ) ، آيه 52 .