حضرت آدم ( ع ) حدود هزار سال عمر كرد و در اين مدت ، به هدايت و ارشاد خاندان خويش مشغول بود تا درگذشت . « 1 » حضرت نوح ( ع ) نام حضرت نوح ( ع ) در بسيارى از سوره‌هاى قرآن كريم آمده و در چند سوره نيز بخشهايى از زندگى آن حضرت به تفصيل بيان شده است . « 2 » پس از حضرت آدم ( ع ) و گذشت زمان ، به تدريج روح غرور و تكبر ميان مردم رواج يافت و گروهى خود را برتر از ديگران پنداشتند و در فكر بهره‌جويى و استثمار ديگران افتادند . گروهى ارباب و گروهى ديگر رعيت شدند و از همين جا بت‌پرستى ، اختلاف شديد طبقاتى ، زورگويى به ناتوانان و نزاع و درگيرى و اختلاف آغاز شد . « 3 » قرآن كريم دربارهء فلسفه بعثت پيامبران به همين نكته اشاره فرموده است : كَانَ النَّاسُ أُمَّةً وَاحِدَةً فَبَعَثَ اللّهُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرِينَ وَمُنْذِرِينَ وَأَنْزَلَ مَعَهُمُ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ فِيَما اخْتَلَفُوا فِيهِ . . . ( بقره : 213 ) مردم [ در آغاز ] يك دسته بودند ؛ پس خداوند پيامبران را برانگيخت تا مردم را بشارت و بيم دهند و كتاب آسمانى كه به سوى حق دعوت مىكرد ، با آنها نازل نمود تا در ميان مردم ، در آنچه اختلاف داشتند ، داورى كنند . حضرت نوح ( ع ) زمانى عهده‌دار هدايت مردم شد كه بت‌پرستى رواج يافته بود و سرمايه‌داران و پول‌پرستان از جهالت مردم و بت‌پرستى آنان بهره برمىداشتند . بزرگداشت نوح ( ع ) در قرآن كريم حضرت نوح ( ع ) نخستين پيامبر اولوا العزم و صاحب شريعت است . او ، كه به « شيخ الانبياء » ملقّب است ، مأمور هدايت مردم زمان خود شد و در اين راه ، در مدت طولانى ، تلاش فراوانى از خود نشان داد . خداوند متعال از او به شايستگى ياد كرد و او را از برگزيدگان خود خوانده است « 4 » و

--> ( 1 ) . قصص قرآن ، سيد هاشم رسولى ، ج 1 ، ص 29 . ( 2 ) . ر . ك : اعراف ( 7 ) ، آيات 59 - 64 ؛ هود ( 11 ) ، آيات 25 - 49 ؛ مؤمنون ( 23 ) ، آيات 23 - 30 ؛ شعراء ( 26 ) ، آيات 105 - 122 ؛ نوح ( 71 ) ، آيات 1 - 28 . ( 3 ) . الميزان ، ج 10 ، ص 248 . ( 4 ) . آل عمران ( 3 ) ، آيه 33 .