از اين رو از مقابله با ايشان رخ برتافت و به دمشق رفت و در مرج الصفر درنگ كرد و لشكرها از اطراف بخواست . فرنگان هر چه در بيسان باقى مانده بود ربودند و از بيسان تا بانياس را غارت كردند و سه روز در بانياس ماندند و پس از آنكه همهء آن اعمال را ويران كردند در حالى كه غنايم و اسيران بسيار به دست آورده بودند به عكا بازگرديدند . آنگاه به جانب صور راندند و صور و صيدا و شقيف را كه در دو فرسنگى بانياس بود تاراج كردند و پس از عيد فطر به عكا بازگرديدند . آنگاه قلعهء طور را كه بر كوهى در نزديكى عكا بود ، محاصره كردند . اين دژ را الملك العادل پى افگنده بود . محاصرهء آن قلعه هفده روز مدت گرفت و چند تن از ملوكشان در آن نبرد كشته شدند و بناچار بازگشتند . الملك العادل پسر خود الملك المعظم عيسى را به قلعهء طور فرستاد تا آن را ويران كند و به دست فرنگان نيفتد . فرنگان در ماه صفر سال 615 از طريق دريا به دمياط رسيدند . رود نيل ميان ايشان و دمياط فاصله بود . در سواحل دمياط پهلو گرفتند . بر كرانهء نيل برجى بلند بود كه زنجيرهاى آهنى از آن فرود آمده و تا باروى دمياط كشيده شده بود و مانع آن بود كه كشتيها از درياى شور به رود نيل وارد شوند و به درون مصر آيند . چون فرنگان به خشكى آمدند خندقى بر گرد خود حفر كردند و محاصرهء دمياط را آغاز نهادند و بسيارى آلات جنگى جهت محاصرهء دمياط فراهم آورند . الملك العادل نزد پسر خود الملك الكامل به مصر كس فرستاد و پيام داد كه لشكر خود را بيرون كشد و در برابر فرنگان قرار گيرد . او نيز چنان كرد . با لشكريان مسلمان از مصر بيرون آمد و در عادليه نزديك دمياط فرود آمد . فرنگان براى تسخير آن برج تلاش بسيار كردند و چهار ماه در آن كار ببودند . عاقبت آن را تصرف كردند و براى ورود به درون رود نيل راهى پيدا كردند و از اين پس مىتوانستند بر دمياط فرود آيند . الملك الكامل به عوض آن زنجيرها پل عظيمى ساخت و بدان ، راه بر مهاجمان بربست . فرنگان با نبردى سخت آن زنجيرها را نيز بريدند . الملك الكامل فرمان داد زورقهايى را از سنگ بينباشتند و در آن سوى پل غرق كردند تا شايد از دخول فرنگان به نيل مانع آيند فرنگان راه خود به خليج ازرق كج كردند . اين خليج در قديم مسير نيل بوده بود . فرنگان آنجا را حفر كردند تا به دريا رسيد و از آن راه به رود نيل ، فراتر از آن موانع ، رسيدند . فرنگان كشتيهاى خود را از آن مسير حركت دادند و به بوره رسيدند و در برابر لشكر مسلمانان قرار گرفتند . در اين حال مسلمانان را نيز امكان نبرد پديد آمد ، زيرا پيش از اين دمياط ميان دو لشكر فاصله بود . فرنگان از درون كشتيهاى خود نبرد آغاز نهادند ولى پيروزيى به دست نياوردند و آذوقه و مدد پىدرپى به دمياط مىرسيد زيرا نيل ميان ايشان و فرنگان حايل بود از اين رو از محاصره چندان در رنج نيفتادند .