به پسرانش و نيز موالى ايشان به ارث رسيد و ما در اخبار ايشان خواهيم آورد . و اللّه تعالى ولى التوفيق . واقعهء عماره و كشته شدن او جماعتى از شيعيان علوى در مصر بودند . يكى از ايشان عمارة بن ابى الحسن يمنى شاعر بود و ديگر عبد الصمد كاتب و قاضى عويرس [ ( 1 ) ] و ابن كامل و داعى الدعاة و نيز جماعتى از لشكر مصر و حواشى قصر . اينان بر آن نهادند كه فرنگان را از صقليه و سواحل شام فراخوانند و اموالى بذل كنند تا آنان را به مصر بكشند . بدين اميد كه صلاح الدين به جنگ ايشان لشكر بيرون خواهد برد . آنگاه اينان در قاهره شورش نمايند و دولت عبيديان را بازگردانند و اگر صلاح الدين خود در قاهره ماند و لشكرش را به جنگ فرنگان فرستاد چون شمار نگهبانانش اندك است مىتوانند او را دستگير كنند و به دولتش پايان دهند . جمعى از امراى صلاح الدين نيز با ايشان همدست شدند و براى انجام اين امر غيبت توران‌شاه را كه در يمن بود غنيمت شمردند . اين گروه چنان به پيروزى خود يقين داشتند كه حتى وظايف دولت و برنامه‌هاى كارش را معين كرده بودند ، اما در عهده‌دار شدن وزارت ميان بنى رزيك و بنى شاور اختلاف افتاد . [ زين الدين ] على بن نجا كه خود را در توطئه داخل كرده بود ، صلاح الدين را بياگاهانيد . صلاح الدين او را گفت كه همچنان در ميان ايشان باشد . او را از هر چه مىگذرد خبر دهد . از جاسوسانى كه صلاح الدين در بلاد فرنگ داشت خبرهايى رسيد . صلاح الدين فرمان دستگيرى توطئه‌گران را داد و همه را دستگير كردند . بعضى گويند على بن نجا اين خبر به قاضى الفاضل عبد الرحيم داد و او بود كه صلاح الدين را آگاه ساخت . چون صلاح الدين آنان را دربند كشيد فرمان داد همه را بردار كنند . عماره بر خانهء قاضى گذشت و خواستار ديدار شد . قاضى اجابت نكرد و عماره اين بيت مشهور را سرود : عبد الرحيم قد احتجب * ان الخلاص هو العجب سپس همه را بر دار كردند و منادى كردند كه پيروان علويان از مصر خارج شده به به صعيد روند و بازماندگان العاضد را در قصر محصور كردند . فرنگان نيز از صقليه به اسكندريه آمدند و ما به خبر آن - انشاء إله - اشاره خواهيم كرد . آمدن فرنگان از صقليه به اسكندريه چون رسولان اين شيعيان به صقليه رفتند فرنگان بسيج حركت كردند و دويست كشتى جنگى ، كه پنجاه هزار پياده و دو هزار و پانصد سوار در آن بود ، و سى كشتى براى حمل اسبان

--> [ ( 1 ) ] متن : عويدس .