ابن خلدون ( مترجم : آيتى )

242

تاريخ ابن خلدون ( فارسي )

ديگر خاندانهاى سلجوقى خبر از دولت بنى تتش بن الب ارسلان در بلاد شام و دمشق و حلب و اعمال آن دو و چگونگى دعوت آنان ، گاه به نام عباسيان و گاه به نام علويان مصر . تا انقراض دولت ايشان گفتيم كه سلجوقيان چگونه در آغاز دولتشان بر شام مستولى شدند و چگونه اتسز بن ارتق خوارزمى از امراى سلطان ملكشاه به فلسطين لشكر كشيد و رمله و بيت المقدس را گرفت و دعوت عباسيان را آشكار نمود و دعوت علويان را برانداخت . سپس دمشق را در سال 460 محاصره كرد و پيوسته آن را در محاصره داشت تا سال 468 به تصرف در آورد . آنگاه در سال 469 به مصر رفت و مصر را محاصره نمود و بازگشت . سلطان ملكشاه بعد از پدرش الب ارسلان ، در سال 465 به پادشاهى نشست و بلاد شام را و هر چه بر دست او گشوده شود ، در سال 470 به اقطاع برادر خود تاج الدوله تتش داد . تتش به حلب رفت و آنجا را محاصره نمود . امير الجيوش بدر الجمالى لشكرى به محاصرهء دمشق فرستاده بود . اتسز بن ارتق در دمشق بود . از تاج الدوله تتش بن الب ارسلان يارى خواست . او به ياريش رفت . لشكر مصر را از آنجا دور كرد . اتسز به استقبال تتش بيرون آمد ولى تتش بهانه آورد كه در اين استقبال تعلل كرده و او را بكشت و خود بر دمشق مستولى شد . همهء اين مطالب را پيش از اين آورده‌ايم . سپس در سال 478 سليمان بن قتلمش بر انطاكيه غلبه يافت و شرف الدوله مسلم بن قريش را بكشت . سپس به حلب رفت و آنجا را در تصرف آورد . چون تتش خبر يافت لشكر به حلب برد و حلب را بگرفت سليمان بن قتلمش در جنگ كشته شد . اين نبرد در سال 479 واقع شد .