پس ديگر بار اهل‌بيت رسالت و پردگيان سرادق عصمت و طهارت را وداع نمود و ايشان را به صبر و شكيبايى امر فرمود و به وعدهء مثوبات غير متناهىِ الهى تسكين داد و فرمود چادر ؟ بر سرگيرد و آمادهء لشكر مصيبت و بلا گرديد و بدانيد كه حق تعالى حافظ و حامى شماست و شما را از شر اعدا نجات مىدهد و عاقبت شما را به خير مىگرداند و دشمنان شما را به انواع بلاها مبتلا مىسازد و شما را به عوض اين بلاها در دنيا و عقبى به انواع نعمت‌ها و كرامت‌ها مىنوازد . زينهار كه دست از شكيبايى برمداريد و كلام ناخوشى بر زبان مياريد كه موجب نقص شما گردد ! پس آن شير خدا بار ديگر روى به ميدان هيجا آورد و بر صف لشكر مخالف تاخت مىزد و مىانداخت . و با لب تشنه ، از كشته پشته مىساخت و مانند برگ خزان سرهاى كافران را بر زمين مىريخت و به ضرب شمير آبدار ، خونِ اشرار و فجّار را با خاك معركه مىآميخت . روايت كرده‌اند كه در آن روز به دست معجزنماى خود هزار و نهصد و پنجاه نفر از آن اشقيا را بر خاك هلاك انداخت . « 1 »

--> ( 1 ) . جلاء العيون ، انتشارات موسى علمى ، ص 408 .