نزد خدا ؛ آنگاه جنازهء خون‌آلود كودك را آورده و نزد ساير فرزندان و برادرزادگانش نهاد . رك : تاريخ يعقوبى ، 2 / 245 . « 1 » حجم خسارات و تلفات دشمن به غايت سنگين و زياد بود . ياران امام ( ع ) با وجود كمى تعدادشان دشمن را تار و مار كرده و ضربات مهلكى بر آنها وارد آورده بودند ؛ به گونه‌اى كه بعضى از مورّخين گفته‌اند : خانه‌اى در كوفه نبود مگر آن كه از آن صداى نوحه و گريه بلند بود . در بعضى از مقاتل تعداد كشتگان لشكر عمر بن سعد را هشت هزار و هشتاد نفر ذكر نموده‌اند . رك : حياة الامام الحسين 3 / 315 . « 2 » در تاريخ جبيب السّير آمده است : يزيد بن معاويه ، سرهاى مقدّس شهدا را در اختيار علىّ بن الحسين ( ع ) قرار داد و آن بزرگوار در روز بيستم صفر آن سرها را به بدن‌هاى پاكشان ملحق نمود و آن‌گاه عازم مدينهء طيّبه گرديد ( رك : نفس المهموم ، 466 ) ابوريحان بيرونى در آثار الباقيه گفته است : در روز بيستم ماه صفر ، سر مقدّس حسين ( ع ) به بدن مطهّرش باز گردانيده و دفن شد . به هنگامى كه اهل‌بيت ( ص ) بعد از بازگشت از شام در روز اربعين جهت زيارت آمده بودند . ( رك : مقتل الحسين مقرّم ، 371 ) سيّد بن طاووس در اقبال مىگويد : چگونه روز بيستم ماه صفر ، روز اربعين است ؛ در حالى كه حسين - صلوات اللّه عليه - در روز دهم محرّم به شهادت رسيد ، بنابراين اربعين ، روز نوزدهم ماه صفر بايد باشد ( رك : مسّار الشيعه ، 62 و توضيح المقاصد ، 6 ) آن‌گاه سيّد مىگويد : محتمل است ماه محرّم سال 61 كم بوده است ، يعنى 29 روز بوده كه طبعاً بيستم ماه صفر روز اربعين است ، و احتمال دارد كه ماه محرّم ، تمام بوده ، ولى چون امام حسين ( ع ) در پايان روز عاشورا شهيد گرديده ، لذا روز عاشورا را به حساب نياورده‌اند . « 3 » مدائنى نقل كرده است كه مختار بن ابى عبيد شب چهارشنبه ، چهارده روز به آخر ماه ربيع الآخر سال 66 هجرى در كوفه خروج كرد ، و مردم با او بيعت كردند بر چهار چيز : 1 - كتاب خدا .

--> ( 1 ) . همان ، ص 354 . ( 2 ) . همان ، ص 400 . ( 3 ) . همان ، ص 527 .