اصحابى بهتر و باوفاتر از اصحاب خودم پيدا نكردم . در خانهء خود نشسته و مرتّب مىگوييد : يَا لَيْتَنَا كُنَّا مَعَكْ فَنَفُوذُ فَوزَاً : اى كاش ما هم بوديم ، اى كاش ما هم به اين رستگارى نايل مىشديم ، پاى عمل به ميان نيامده است تا معلوم شود كه در عمل هم اين چنين هستيد يا نه ؟ اصحاب من ، مرد عمل بودند نه مرد حرف و زبان . « 1 » استاد شهيد مطهّرى ، اين مطلب را در روز عاشورا پيرامون خصلت‌هاى حسينى عنوان كرده‌اند : روز عاشورا است ، روز معراج حسين بن على ( ع ) است ، روزى است كه ما بايد از روح حسين ، از غيرت حسين ، از مقاومت حسين ، از شجاعت و دليرى حسين ، از روشن‌بينى حسينى پرتوى بگيريم ، بلكه ما هم ذرّه‌اى آدم شويم ، بيدار شويم . يكى از نويسندگان بسيار معروف : عبّاس محمود عقّاد ، جمله‌اى دربارهء اباعبداللّه ( ع ) دارد ، مىگويد : در روز عاشورا مثل اين بود كه يك نوع مسابقه ميان خصلت‌هاى حسينى برقرار شده بود ، يعنى فضايل حسينى هر كدام با ديگرى مسابقه مىداد ، صبر حسين مىخواست از ساير صفاتش جلو بيفتد ، رضاى حسين - به آنچه كه رضاى خداست - مىخواست از صبرش جلو بيفتد ! اخلاص حين مىخواست از همهء اينها پيشى بگيرد ، شجاعت حسين مىخواست گوى سبقت را از صفات ديگر او بربايد . من عرض مىكنم البتّه نمىتوانم دربارهء اخلاص حسينى كوچك‌ترين سخنى بگويم . كوچك‌تر ازين هستم ولى مىتوانم بگويم : چيزى كه در روز عاشورا بيش از هر چيز ديگر جلوه‌گر و نمايان است طمأنينهء حسين ، اطمينان حسين ، آرامش و استقامت حسين است . اين سخنى نيست كه من مىگويم ، سخنى است كه از همان روزها درك كردند . يكى كسى كه آنجا حاضر بوده است جمله‌اى دارد . . . اين مرد ، در واقع يك خبرنگار بوده و قضايا را نقل كرده است . مىگويد : به خدا قسم من سراغ ندارم مرد دلشكسته‌اى ، مرد تحت فشار قرار گرفته‌اى را كه فرزندانش ، اهل بيتش ، جلوى چشمش قلم قلم باشند ، اصحابش را ببيند در حالى كه سرهاشان را از بدنهاىشان جدا شده است و اين مقدار قوّت قلب داشته باشد . « 2 » حسن ختام بررسى اين مقتل را به فرازى از خطبهء حضرت زينب كبرى ( س ) در مجلس يزيد ، زينت مىدهيم :

--> ( 1 ) . همان ، ص 119 - 120 . ( 2 ) . همان ، ص 252 - 253 .