اين كار ( / عزادارى ) تهديد دشمن و تقبيح كار آنها است . تحسين اين دسته ( / شهداى كربلا ) و تشويق به اين نوع كار ، و تقبيح آن دسته و ايجاد نفرت نسبت به آن نوع كار است . « 1 » استاد شهيد مطهّرى در تبيين برخى از مطالب انتقادى مؤلّف ( لؤلؤ و مرجان ) از شيوهء علمى و منطقى سود مىجويد و به نقل از ( لؤلؤ و مرجان ) مىنويسد : مسعودى كه شيعه است و معاصر كلينى است در اثبات الوصيّة عدد كشتگان ( به دست ) امام را به 1800 تن رسانده است ، آن هم به عبارت : « وَ رُوِىَ انَّهُ قَتَلَ بِيَدِهِ ذَلكَ اليَومَ الْفَاً وَثَمَانَمِائَةٍ » و محمّد بن ابى طالب به 1950 نفر رسانده است ، امّا در كتابى كه هزار سال بعد نوشته شده ( / اسرار الشّهادهء دربندى ) عدد مقتولين امام را به 300000 و عدد مقتولين حضرت ابوالفضل را به 25000 و از سايرين به 25000 نفر رسانده است ! اگر فرض كنيم امام در هر ثانيه يك نفر كشته باشد ، سيصد هزار نفر ، مقدار 83 ساعت و بيست دقيقه وقت مىخواهد كه با روز هفتاد و دو ساعت « 2 » نيز قابل اصلاح نيست و بيست و پنج هزار نفر اگر هر نفر در يك ثانيه كشته شود شش ساعت و پنجاه و شش دقيقه و چهل ثانيه وقت مىخواهد ! بعلاوه جمعيّت 1600000 نفر در صحراى كربلا جا نمىگيرد ! وسايل و اسبابش از كجا فراهم مىشود ؟ آن هم همه از مردم كوفه بودند ! از حجاز و شام كسى نبود ! . . . « 3 » استاد شهيد مطهّرى ، در تحريفات لفظى واقعهء عاشورا ، از ده مورد ياد مىكنند و ما با نقل اين موارد ، بررسى خود را پيرامون مجموعهء ارزشمند « حماسهء حسينى » به پايان مىبريم : الف . داستان شير و فضّه ، كه متأسّفانه در كافى نيز آمده است ، استاد شهيد در پاورقى مىنويسد : در منتخب طريحى و اسرار الشّهادهء دربندى از يك مرد اسدى نيز نقل شده كه شبها شيرى مىآمد و عاقبت معلوم شد كه آن شير ، على بن ابى طالب است ( العياذُ بِاللّه ! ) ب . داستان عروسى قاسم كه ظاهراً خيلى مستحدث است و از زمان قاجاريّه تجاوز نمىكند . استاد شهيد بعداً اين مطلب را تصحيح كرده و نوشته‌اند : ( از زمان ملاحسين كاشفى ) . ج . داستان فاطمهء صغرى در مدينه و خبر بردن مرغ به او . د . داستان دختر يهودى كه افليج بوده و قطره‌اى از خون اباعبداللّه به وسيلهء يك مرغ به بدنش چكيد و بهبود يافت .

--> ( 1 ) . همان ، ص 58 - 60 . ( 2 ) . برخى از ارباب مقاتل طول روز عاشورا را هفتاد و دو ساعت دانسته‌اند . ( 3 ) .