انَا يزيدُ وابِي مُهاصر * اشْجَعُ مِنْ ليثٍ بِغَيلٍ خادِرْ يا رَبِّ انّي لِلْحُسين ناصر * وَلِابْنِ سَعْدٍ تارِكٌ و هاجر « 1 » منم يزيد كه پدرم مهاصر بود ، دليرتر از شير بيشه هستم ؛ خدايا من ياور حسينم ، و از ابن‌سعد دورى گزيده‌ام . ابوالشّعثا پس از كشتن نُه « 2 » و به قولى هيجده يا نوزده تن و مجروح كردن شمارى ديگر از سپاه دشمن به شهادت رسيد . « 3 » دربارهء هنگام شهادت وى ميان مورّخان اختلاف است ، برخى وى را در شمار نخستين شهيدان « 4 » و برخى در زمرهء شهيدان وهلهء دوم ماجراى كربلا آورده‌اند . شيخ صدوق شهادت وى را پس از شهادت مالك بن انس كاهلى نوشته است . « 5 » خوارزمى نام وى را پس از شهادت حنظلة بن اسعد شبامى ثبت كرده است « 6 » و ابن اعثم و ابن شهرآشوب شهادت او را پس از شهادت انيس بن معقل اصبحى آورده‌اند . « 7 » ابوالشعشاء كندى ابوالشعثاء كندى

--> ( 1 ) . انساب الاشراف ، ج 3 ، ص 405 ، دارالفكر ؛ تاريخ طبرى ، ج 5 ، ص 445 ، دارالمعارف مصر . بيت‌هاى ديگرى نيز در برخى منابع آمده است كه همهء آنها را كرباسى در دائرة المعارف الحسينيه ( ج 5 ، ص 244 - 245 ) جمع‌آورى نموده و گفته است ابوالشعثا در حال رفتن به ميدان اين اشعار را سرود : انَا يزيدُ وابِي مُهاصِر * اشْجَعُ مِنْ ليثٍ بِغَيلٍ خادِرُ وفى يمينى صارِم وباتِر * يا رَبِّ اني لِلْحُسين ناصِر وَابْنِ زيادٍ خاذِلٌ وَغادِر * ذاك الزَّنيمُ ابْنُ الزَّنيمِ الفاجِر نَجلُ اللِّئامِ الغادِرِ والماكِر * وَللأَعادي مُبغضٌ ونافِر وكُلُّهُمْ إِلَى الجَحيم صائِرْ ( 2 ) . امالى شيخ صدوق ، ص 137 . ( 3 ) . ذخيرةالدارين ، ص 240 ، در كتاب فرسان‌الهيجا ، ج 1 ، ص 30 به نقل از شرح قصيدهء ابوفراس آورده كه چهل و چند نفر را به هلاكت رساند . ( 4 ) . تاريخ طبرى ، ج 5 ، ص 445 ، دارالمعارف ؛ اعيان الشيعه ، ج 1 ، ص 603 . ( 5 ) . امالى ، ص 137 . ( 6 ) . مقتل الحسين ، خوارزمى ، ج 2 ، ص 23 ، انوار الهدى . ( 7 ) . الفتوح ، ج 5 ، ص 199 ؛ مناقب آل ابىطالب ، ج 4 ، ص 112 .