وَالْحَسَنَ الْمَسْمُومَ ذاكَ الاسْعَدا * وَذا الْجَناحَيْنِ حَليفَ الشُّهَدا وَحَمْزَة اللَّيث الْكَمَّى السَّيِّدا * فى جَنَّة الْفِرْدَوْسِ فازُوا سُعَدا « 1 » اى حسين ، پيش بيا كه امروز جدّت ، پيامبر پاكيزه و تأييد شده و برادر مسمومت حسن عليه السلام و صاحب دو بال ( جعفر طيّار ) كه هم سوگند شهدا بود و همچنين حمزه شير شجاع را كه رستگار شدند ، در فردوس ملاقات خواهى كرد . آنگاه چون شير حمله نمود ، و پنجاه يا 84 تن را به هلاكت رساند . « 2 » و به قولى بار ديگر اين چنين رجز خواند : أَضْرِبُ مِنْكُمْ مَفْصِلًا وَساقاً * لِيُهْرَقَ الْيَوْمَ دَمى اهْراقاً وَتُرْزِقُ الْمَوْتَ أَبااسْحاقاً * أَعْنى بَنى الْفاجِرَةِ الْفُسَّاقاً « 3 » با شمشير بر مفصل و ساق شما مىزنم تا آن‌گاه كه [ همين ] امروز خونم ريخته شود ، و ابواسحاق مرگ را روزى فرزندان گنه‌كار و زنازاده گرداند . ابراهيم پس از نبرد و كشتن شمارى از نيروهاى دشمن خود به فيض عظيم شهادت نايل آمد . « 4 » ابراهيم بن حصين اسدى ابواسحاق « 5 » ابراهيم بن حصين اسدى از شهداى كربلا و ياران دلير امام حسين عليه السلام و از كسانى است كه به نقلى حضرت اباعبداللَّه عليه السلام در هنگام تنهايى از آنها يارى طلبيد و يكايك ايشان را نام برد . « 6 »

--> ( 1 ) . مقتل الحسين عليه السلام ، ابى مخنف ، ص 109 ، ناسخ التّواريخ ، ج 2 ، ص 309 . ( 2 ) . ناسخ التواريخ ، ج 2 ، ص 310 . ( 3 ) . همان ، ( البتّه ابن شهرآشوب اين رجز را به ابراهيم بن حصين اسدى نسبت داده است : مناقب ، ج 4 ، ص 114 ) . ( 4 ) . مناقب ابن شهرآشوب ، ج 4 ، ص 122 ؛ اعيان الشيعه ، ج 1 ، ص 610 ؛ بحارالأنوار ، ج 45 ، ص 63 ؛ اسرار الشّهاده ، ج 3 ، ص 228 . ( 5 ) . اعيان الشيعه ، ج 2 ، ص 136 ؛ دائرة المعارف الحسينيه ، ج 6 ، ص 54 . ( 6 ) . فرسان الهيجاء ، ج 1 ، ص 10 - 11 ؛ وسيلة الدارين ، ص 102 .