هنگامى كه قيام وى به شكست انجاميد ، از كوفه خارج گرديد و خود را به امام حسين عليه السلام رساند ؛ و پيوسته با آن حضرت بود . وقتى آب را بر اردوگاه امام حسين عليه السلام بستند ، با اجازهء امام عليه السلام ، نزد عمر سعد رفت و با او در اين باره به گفت و گو پرداخت ، شايد از اين كار دست بردارد . اما سخنانش در نفس بد سگال پسر سعد ، اثر نكرد . روز عاشورا ، در صف ياران امام حسين عليه السلام ، به پيكار با دشمنان پرداخت و پيش از ظهر به شهادت رسيد « 1 » . فاضل در بندى رجز زير را به او نسبت داده است : أنا يَزيدُ ما أنا بِالفاشِلِ * اضْرِبُكُمْ عَنْ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِىِ ضَرْبَ غُلامٍ ارْجَحِى بَطَلِ * حَتَّى الاقِى يَوْمَ حَشْرِى عَمَلىِ « 2 » من يزيدم كه هنگام جنگ ، ترسو نيستم ، همچون جوانى شجاع در دفاع از حسين بن على عليه السلام ، شما را با شمشير مىزنم ، تا اين كه به روز رستخيز عمل خويش را ديدار كنم . در زيارت منسوب به ناحيهء مقدسه ، بر اين شهيد بزرگوار ، چنين درود فرستاده شده است : السَّلامُ عَلى يَزيدِ بْنِ حُصَيْنِ الْهَمْدانِىّ المَشْرِفىِّ القارِىّ ، المُجَدِّلِ بِالْمَشْرَفِىِّ « 3 » سلام بر يزيد بن حصين هَمْدانى مشرقى ، همو كه قارى قرآن بود و دشمن را به تيغ مَشْرَقِىّ « 4 » بر خاك مىافكند . يزيد بن زياد ابوالشعثاء كندى يزيد بن زيد ابو الشعثاء كندى

--> ( 1 ) . تنقيح المقال ، ج 3 ، ص 325 ؛ نيز ر . ك . ذخيرة الدارين ، ص 179 ؛ وسيلة الدارين ، ص 213 - 214 . پاره‌اى مآخذ ، سخنان يزيد بن حصين با عمر سعد و لشكريان او را ، دربارهء بستن آب ، با تفصيل بيش‌ترى نقل كرده‌اند . ر . ك . روضة الواعظين ، ص 204 - 205 ؛ كشف الغمة ، ج 2 ، ص 259 - 260 ؛ الفصول المهمة ، ص 191 - 192 ؛ نفس المهموم ، ص 196 - 197 . ( 2 ) . اكسير العبادات فى اسرار الشهادات ، ج 2 ، ص 293 ؛ نيز ر . ك . دائرة المعارف الحسينيّة ، ج 6 ، ص 108 . ( 3 ) . الاقبال ، ج 3 ، ص 77 ؛ نيز ر . ك . بحارالانوار ، ج 45 ، ص 70 و ج 101 ، ص 272 ؛ عوالم ، ج 17 ، ص 338 . ( 4 ) . شمشيرى است منسوب به مشارف شام . ر . ك . ( لغت‌نامه ، دهخدا ، ج 12 ، ص 18497 ) .