شدم . در انديشه و فضل چنان بودند كه نوشته بودى ، پس دربارهء آنها نيكى كن . به من اطلاع داده‌اند كه حسين عليه السلام به سوى عراق روى آورده ، سپس ديده بانان و مردان مسلح بر مردم بگمار و مراقب باش به گمان به زندان بينداز و به تهمت بكش و يعنى هر كه را گمان مخالفت بر او بردى بدون درنگ به زندان بيفكن و هر كه را نسبت مخالفت او با ما دادند اگر چه از روى تهمت باشد بكُش . و پس از اين هر خبرى شد براى من بنويس ! وَالسّلامُ عَلَيكَ وَ رَحمَةُ اللّه . « 1 » خبر شهادت مسلم بن عقيل و هانى بن عروه را فردى از طايفهء بنى اسد به نام بكر براى عبداللّه بن سليمان و منذر بن مشمعل در منزلگاه زرود چنين بيان كرد : از كوفه بيرون نيامدم تا آن كه مسلم بن عقيل و هانى بن عروه كشته شدند و آن دو را ديدم كه پاهايشان را گرفته و در بازار مىكشيدند . عبداللّه بن سليمان و منذر بن مشمعل خبر را در منزلگاه ثعلبيه براى امام حسين عليه السلام چنين بيان كردند : آن گاه كه امام عليه السلام فرود آمد نزد وى رفته و سلام كرديم . پس از پاسخ عرض كرديم : خدا رحم كند ، نزد ما خبرى است ، آشكارا يا پنهان براى تو بيان كنيم . آن حضرت نگاهى به ما و ياران كرد و فرمود : پرده‌اى ميان من و اينها نيست . به آن حضرت عرض كرديم : آن سوارى را كه ديروز عصر با او روبه رو گشتى ديدى ؟ فرمود : آرى مىخواستم از وى ( اوضاع ) را بپرسم . عرض كرديم : به خدا ما به خاطر تو از او خبرگيرى كرديم و از پرسش شما كفايت مىكند ، او مردى از قبيلهء ما بود : خردمند ، راستگو و دانا . به ما خبر داد كه از كوفه بيرون نيامده تا مسلم و هانى را كشته ديده كه پاهايشان را گرفته و بدنشان را در بازار مىكشيدند . امام حسين عليه السلام فرمود : « انّا لِلّه و انّا الَيهِ راجِعونَ ؛ رحمت خدا بر آنها باد ! » و اين سخن را چندين بار تكرار كرد . « 2 » در منزل زباله نيز امام حسين عليه السلام نامه‌اى را كه پيك محمد بن اشعث و عمر بن سعد كه مسلم بن عقيل به آنها گفته بود از جريان بيعت شكنى و تنها گذاردن وى براى امام حسين عليه السلام بنويسند ، بيرون آورد و خواند و به خبر شهادت مسلم بن عقيل و هانى يقين پيدا كرد . « 3 »

--> ( 1 ) . تاريخ طبرى ، ج 5 ، ص 380 - 381 ، دار المعارف ؛ ارشاد ، ج 2 ، ص 65 - 66 ، كنگرهء جهانى هزارهء شيخ مفيد . ( 2 ) . ارشاد ، ج 2 ، ص 65 - 66 ، كنگرهء جهانى هزارهء شيخ مفيد . ( 3 ) . اخبار الطوال ، ص 247 - 248 .