پژوهشكده تحقيقات اسلامى سپاه

367

پژوهشى پيرامون شهداى كربلا ( فارسي )

محاصره كرده به شهادت رساندند . « 1 » از وى در منابع پيشين و زيارات ياد نشده است . موقّع بن ثمامهء اسدى موقّع بن ثمامهء اسدى صيداوى كه از تابعين بوده ، بعد از پذيرفته نشدن شرايط امام حسين عليه السلام از سوى ابن زياد ، به همراه جمعى ديگر شبانه به امام عليه السلام پيوست . وى در روز عاشورا با دشمنان آن حضرت جنگيد تا اين كه تيرهايش تمام گشت و بر اثر جراحات وارده به زانو در آمد . امّا همچنان از خود دفاع مىكرد تا بر زمين افتاد . عده‌ّاى از بنى اسد او را از معركه نجات دادند و به كوفه آوردند و پنهان كردند . آنگاه كه ابن زياد توسّط عمر سعد از وضع او آگاه شد فرمان كشتن او را صادر كرد . امّا با ميانجيگيرى جماعتى از بنى اسد ، ابن زياد از كشتن او منصرف شد . ولى او را زنجير كرده و به زاره تبعيد نمود ، او پس از يك سال تحمّلِ رنج و مشقّت سرانجام به فيض شهادت نايل آمد . « 2 » مامقانى گويد : موقّع در شمار شهيدان كربلا است ، برخى از منابع نام او را مرقّع بن ثمامه ذكر كرده‌اند . « 3 » و برخى به شهادت وى اشاره نكرده‌اند . ناصر هلالى يك منبع متأخر از مقتل ابومخنف نقل كرده كه وى از شهيدان كربلا بوده است . « 4 » نافع بن هلال جَمَلى « 5 » مرادى وى از اصحاب امير مؤمنان على « 6 » و امام حسين عليهما السلام « 7 » و از شهيدان كربلا است . « 8 »

--> ( 1 ) . ذخيرة الدارين ، و وسيلة الدارين ، همانجا . ( 2 ) . تنقيح المقال ، ج 3 ، ص 260 ؛ ابصار العين ، ص 117 ، مركز الدراسات الاسلامية لحرس الثورة ؛ اعيان الشيعه ، ج 1 ، ص 612 ؛ عبرات المصطفين ، ج 2 ، ص 193 ( البته‌عبرات اشاره به شهادت او نكرده است . ) ( 3 ) . تاريخ طبرى ، ج 5 ، ص 454 دارالمعارف ؛ كامل ابن اثير ، ج 4 ، ص 80 . ( 4 ) . عشرهء كامله ، ص 425 . ( 5 ) . منسوب به جَمَل بن كنانه ، شاخه‌اى از قبيله مَذْحِج ، از اعراب قحطانى . ( معجم قبائل العرب ، ج 1 ، ص 205 ) . ( 6 ) . تسمية من قتل ، ش 67 ؛ وسيلة الدارين ، ص 196 . ( 7 ) . رجال الطوسى ، ص 80 . ( 8 ) . تسمية مَنْ قُتِل مَعَ الحسين عليه السلام ، ش 67 .