آن حضرت در جاى ديگر فرموده است : « اين دو فرزندم ، دو دسته گل من از اين دنيايند . » « 1 » محمد بن عبداللَّه به نقل از ابن ابى نُعم گويد : نزد پسر عمر بودم كه مردى آمد و از او دربارهء حكم خون پشه سؤال كرد . او پرسيد : اهل كجايى ؟ گفت : اهل عراق . گفت : [ اين ] مرد را ببينيد كه از من دربارهء خون پشه مىپرسد ؛ و حال آن كه پسر رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم را كشته‌اند ! من از آن حضرت شنيدم كه فرمود : اين دو ( حسن و حسين ) دسته گل‌هاى من از اين دنيايند . « 2 » پيامبر خدا در جاى ديگر از دو نوه‌اش به عنوان سرور جوانان بهشت ياد كرده است . حذيفه از آن حضرت نقل مىكند كه فرمود : اين فرشته‌اى كه پيش از امشب فرود نيامده است ، از خداوند اجازه خواسته است بر من سلام كند و مژده دهد كه فاطمه سرور بانوان اهل بهشت و حسن و حسين ، سرور جوانان بهشت‌اند . « 3 » از ويژگىهاى امام حسين عليه السلام شباهت وى به رسول خدا است . عاصم به نقل از پدرش گويد : پيامبر خدا را در خواب ديدم و خوابم را براى ابن‌عباس باز گفتم . پرسيد : آيا هنگام ديدنش ، حسين بن على عليه السلام را به ياد آوردى ؟ گفتم : آرى به خدا ، ديدنِ افتادگى شانه‌هاى پيامبر مرا به ياد حسين انداخت . ابن‌عباس گفت : ما او را به رسول خدا تشبيه مىكرديم . « 4 » حسين عليه السلام در سال 61 هجرى به شهادت رسيد . سن مباركش « آن هنگام 56 سال‌و پنج ماه و پنج روز بود . شش سال يا هفت سال و چند ماه از اين دوران را با جدّش رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم ، 37 سال را با پدرش ، على عليه السلام ، و 47 سال را با برادرش حسن عليه السلام زيست ؛ و ده سال پس از وى - كه دوران امامت وى است - به شهادت رسيد . « 5 » كنيهء آن حضرت ، اباعبداللَّه بود و از القاب مباركش ، الرَّشيد ، الوَفىّ ، الطّيِّب ، السّيد الزّكى ، المبارك ، التّابع لمرضاة اللَّه ، الدّليل على ذات اللَّه والسِّبط را مىتوان نام برد . سيّد

--> ( 1 ) . همان ، ص 25 . ( 2 ) . سير اعلام النبلاء ، ج 3 ، ص 281 . ( 3 ) . همان ، ج 3 ، ص 252 . ( 4 ) . همان ، ج 3 ، ص 280 ؛ الارشاد ، ج 2 ، ص 27 ، كنگرهء جهانى هزارهء شيخ مفيد . ( 5 ) . اعيان الشيعه ، ج 1 ، ص 578 .