از برادر بزرگوارش اجازه گرفت و به ميدان نبرد شتافت و جمع زيادى از دشمن را به هلاكت رساند . ابن الاهجار با دو هزار پياده و سواره ، او را احاطه كردند . اما وى محاصره را شكست و خدمت امام عليه السلام رسيد . امام حسين عليه السلام از عون تمجيد كرد و سر و رويش را بوسيد و از او خواست تا كمى استراحت كند و سپس عازم ميدان شود . عون گفت : مىخواستم دوباره به فيض ديدارت نايل شوم ، كه مقصودم برآورده شد . عون به فرمام امام عليه السلام دستور داد اسب ادْهَمْ را كه حضرت امير عليه السلام به او هديه داده بود . زين كردند و به ميدان شتافت . هنگامى كه عون زخمى شد صالح بن يسار كه در زمان امام على عليه السلام به جرم نوشيدن شراب به دست عون شلاق خورده بود براى انتقام نزد او آمد و زبان به دشنام گشود . عون ، صالح بن يسار و برادرش بدر را به هلاكت رساند و سرانجام به دست خالد بن طلحة به فيض شهادت نايل گشت . « 1 » او در آخرين لحظات اين گونه زمزمه مىكرد : « بسم اللَّه وباللَّه وعلى ملّة رسول اللَّه » « 2 » رجز منسوب به حضرت اباالفضل عليه السلام « 3 » را كه جمعى از معاصرين به عون نسبت داده‌اند چنين است : اقاتِلُ الْقَوْمَ بِقَلْبٍ مُهْتَدٍ * اذُبُّ عَنْ سِبْطِ النبىِ احْمَدِ اضْرِبُكُمْ بِالصارِمِ المُهَنَّدِ * حَتّى تَحيدوا عَنْ قِتالِ سَيّدى « 4 » با قلبى ره‌يافته با اين لشكر مىجنگم و از نوهء پيامبر [ كه ] احمد [ نام دارد ] دفاع مىكنم . شما را با شمشير بران مىزنم تا از جنگيدن با سرورم روى برگردانيد .

--> ( 1 ) . مؤلف رياض الشهادة مىگويد : مزار عون در بيرون كربلا مشهور و معروف است . ( رياض ، ج 2 ، ص 197 ) ولى محمّدحرزالدين با ردّ اين سخن مىنويسد : به سبب نامبردار بودن افراد زيادى در ميان علوىها ، خصوصاً سادات حسنى و حسينى به عون ، ظاهراً اين عون نيز از علوىهاست [ نه از فرزندان بدون واسطهء امام على عليه السلام ] ( مراقد المعارف ، ج 2 ، ص 143 ) . ( 2 ) . روضة الشهدا ، ص 331 ؛ نيز ر . ك ناسخ التواريخ ، ج 2 ، ص 339 . ( 3 ) . مقتل الحسين عليه السلام ، ابىمخنف ، ص 90 . ( 4 ) . فرسان الهيجاء ، ج 2 ، ص 21 ؛ وسيلة الدارين ، ص 260 .