دختر عبداللَّه مىگفت : اى پدر كاش من مرد بودم و در كنار تو با اين مردم زشتكار كه كشندگان عترت پيامبرند مىجنگيدم . سپاه از هر طرف بر عبداللَّه هجوم آوردند و او آنها را از خود دور مىكرد و هيچ كس نمىتوانست بر وى پيروز شود . از هر طرف كه حمله‌ور مىشدند دخترش مىگفت : پدر از اين طرف آمدند ، تا آن‌كه بر فشار حملهء خود افزودند و از هر سو وى را محاصره كردند ، عبداللَّه شمشير خود را مىچرخانيد و مىگفت : اقْسِمُ لَوْ يَفْسَخُ لى عَنْ بَصَرى * ضاقَ عليكم مَوردى ومَضدَرى « 1 » سوگند ياد مىكنم ! اگر چشم داشتم راه دسترسى به من بر شما تنگ مىشد . برخى آورده‌اند : با آن‌كه او نابينا بود پنجاه سوار و بيست و سه پياده را از پاى درآورد ! « 2 » دشمنان پيوسته با وى جنگيدند تا آن‌كه وى را دستگير نموده نزد ابن‌زياد بردند . چون ابن‌زياد وى را ديد گفت : سپاس خداوندى را كه تو را خوار گردانيد ! عبداللَّه گفت : اى دشمن خدا ، به چه چيز خدا مرا خوار كرد ؟ واللَّهِ لَوْ فُرِّجَ لى عَنْ بَصَرى * ضاقَ عَلَيكُمْ مَوْرِدِى وَمَصْدَرى به خدا سوگند ! اگر چشم داشتم راه دسترسى به من بر شما تنگ مىشد . ابن‌زياد گفت : اى دشمن خدا دربارهء عثمان چه مىگويى ؟ عبداللَّه او را دشنام داد و گفت : اى غلام بنىعلاج و اى پسر مرجانه ! تو را با عثمان چه كار ؟ خوب يا بد و اصلاح يا افساد كرده باشد ، خداوند ولىّ خلق خويش است و ميان آنها و عثمان به عدل و حق حكم خواهد كرد ، و ليكن تو از خودت و پدرت و از يزيد و پدرش از من بپرس . ابن‌زياد گفت : از تو چيزى نخواهم پرسيد تا آن‌كه تو را به كام مرگ فرو افكنم . عبداللَّه پس از حمد و ثناى الهى گفت : پيش از آن‌كه تو از مادر متولد شوى من از

--> ( 1 ) . الملهوف ، ص 203 - 207 ؛ ر . ك . بحارالانوار ، ج 45 ، ص 119 - 121 ؛ ناسخ التواريخ ، ج 3 ، ص 65 - 72 در ناسخ ابيات ديگرى آورده است كه خلاصه آن چنين است : و كينهء دل را شفا مىدادم ، با اين حال اگر تك تك به جنگ من مىآمديد ، همه شما را نابود مىكردم . واى به حال يزيد و پسر زياد در روزى كه خدا حاكم و پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم و على عليه السلام خصم آنها باشند . ( 2 ) . ناسخ التواريخ ، ج 3 ، ص 68 ؛ ر . ك . فرسان الهيجاء ، ج 1 ، ص 248 ولى مىتوان گفت : كشتن 73 نفر به وسيله يك نابينا از نظر عقلى بسيار بعيد است . علاوه بر آن منبع معتبر هم ندارد .