حرّاق ، از اصحاب اميرالمؤمنين عليه السلام بود ؛ و در سه جنگ [ جمل ، صفين و نهروان ] با آن حضرت شركت داشت . عبداللَّه و عبدالرحمن از بزرگان ، شجاعان و افراد بانفوذ كوفه بودند و در كربلا به كاروان امام حسين عليه السلام پيوستند . « 1 » آن‌گاه كه ياران امام حسين عليه السلام مشاهده كردند شمار دشمن زياد گرديده و قدرت دفاع از خويش و امام عليه السلام را ندارند ، براى كشته شدن در حضور آن حضرت پيشى مىجستند . عبداللَّه و عبدالرحمن نزد امام عليه السلام آمدند و عرض كردند : درود بر تو ، دشمن ما و شما را در ميان گرفته است و ما دوست داريم در پيش روى شما كشته شويم و دشمن را از شما باز داريم و از شما دفاع كنيم . حضرت عليه السلام فرمود : آفرين بر شما نزديك شويد . آن دو به امام عليه السلام نزديك شدند و در كنارش به جنگ پرداختند و يكى از آن دو چنين رجز مىخواند : قَدْ عَلِمْتْ حَقّاً بَنُو غَفّارِ * وَخِنْدِفٌ بَعْدَ بَنى نَزارِ لَنَصْرِ بَنَّ مَعْشَرَ الفُّجار * بِكُلِّ غَضْبٍ صارمَ بِتَّار يا قَوْمُ ذودوا عَنْ بنى الاحْرارِ * بالمَشْرَفِىَّ والقَنَا الخَطّارِ « 2 » [ قبيله‌هاى ] غفار و خندف و نيز بنىنزار به حق مىدانند كه ما با شمشير برّان بر گروه بدكاران ضربه مىزنيم . اى قوم ! با شمشير و نيزه از فرزندان آزادگان دفاع كنيد . نقل است كه آن دو برادر هنگام آمدن نزد امام عليه السلام گريان بودند . حضرت پرسيد : برادرزادگانم سبب گريهء شما چيست ؟ به خدا آرزو دارم كه ساعتى ديگر ديده‌هاى شما [ به نعمت‌هاى پروردگار ] روشن گردد . آن دو عرض كردند : جانمان به فدايت ، به حال خويش نمىگرييم ، بلكه گريه ما براى شما است كه مىبينيم دشمن شما را احاطه نموده و ما نمىتوانيم سودى به شما برسانيم . امام فرمود : برادرزادگانم خدا به شما پاداش پرهيزكاران عطا فرمايد . آن دو با امام عليه السلام وداع كرده به ميدان رفتند و رجز خواندند و جنگيدند تا به شهادت

--> ( 1 ) . تنقيح المقال ، ج 2 ، ص 198 و 146 . ( 2 ) . تاريخ طبرى ، ج 5 ، ص 442 ، دارالمعارف ؛ ر . ك : ابصارالعين ، ص 175 - 176 ، مركز الدراسات الاسلامية لحرس الثورة ؛ وسيلة الدارين ، ص 221 .