موجب آزادى وى نشد و او تا پايان عمر در زندان كوفه باقى بود . « 1 » زيارت ناحيهء مقدسه امام عليه السلام گزارش مربوط به اسارت وى را تأييد مىكند . در آن زيارت به عنوان اسير مجروح سلام داده شده است : « السلام على الجريح المأسُور سَوّارِ بْنِ أبى حِمْيَرِ الْفَهْمى « 2 » الهَمْدانى . » « 3 » سويد بن أبى مطاع سويد بن عمرو سُوَيْد بن عمرو « 4 » سُوَيْد از قبيلهء خَثْعَم و از اعراب قحطانى است . « 5 » او مردى بزرگ ، شريف و شجاع بود و بسيار نماز مىگزارد . وى ، آخرين يار باوفاى امام حسين عليه السلام بود كه در روز عاشورا به ميدان كارزار گام نهاد و آن قدر جنگيد كه از فزونى زخم ميان كشتگان بر زمين افتاد . تا آن‌كه شنيد ، سپاهيان ابن‌زياد مىگويند : « حسين كشته شد . » سويد از شنيدن اين خبر شكيب از دست داد و با كاردى كه در اختيار داشت به دشمن حمله كرد . او لختى جنگيد و سرانجام به دست هانى بن ثبيت حضرمى « 6 » و به قولى به دست عروة يا عزرة بن بطان تغلبى و زيد بن رقاد جنبى « 7 » به شهادت رسيد . « 8 »

--> ( 1 ) . همان . ( 2 ) . سماوى ، ضبط صحيح اين كلمه را « نَهْمى » مىداند نه « فَهْمى » . ابصارالعين ، همانجا ، مركز الدراسات الاسلامية لحرس الثورة . ( 3 ) . الاقبال ، ج 3 ، ص 80 ؛ بحارالانوار ، ج 45 ، ص 73 و ج 101 ، ص 273 ، چاپ ايران . ( 4 ) . مورخان و رجال‌نويسان دربارهء او و پدرش نظرهاى متفاوت دارند . وى را سويد بن عمر ، عمرو بن مطاع جعفى ، سويد بن ابى مطاع و سويد بن عمير بن ابى مطاع انمارى خثعمى نيز ناميده‌اند ر . ك . ( تسمية من قتل مع الحسين ، ش 58 ؛ رجال طوسى ، ص 74 ؛ انساب الاشراف ، ج 3 ، ص 204 ، دارالتعارف ؛ الملهوف ، ص 165 ؛ تنقيح المقال ، ج 2 ، ص 72 ؛ مناقب ابن شهرآشوب ، ج 4 ، ص 111 ؛ مثيرالاحزان ، ص 67 ؛ ياران پايدار ، ص 79 . ) ( 5 ) . معجم قبائل العرب ، ج 1 ، ص 331 . ( 6 ) . تسمية من قتل مع الحسين ، ش 58 . ( 7 ) . تاريخ طبرى ، ج 5 ، ص 453 ؛ انساب الاشراف ، ج 3 ، ص 204 ، دارالتعارف . نام كشندگان سويد را عروة بن به كار ثعلبى و زيد بن ورقاء جهنى يا عروة بن بطان ثعلبى و يزيد بن رقاد جهنى نيز گفته‌اند . ( وسيلة الدارين ، ص 152 ؛ قمقام زخّار ، ج 1 ، ص 426 . ) ( 8 ) . الملهوف ، ص 165 ؛ تاريخ طبرى ، ج 5 ، ص 436 و 453 . نيز ر . ك انساب الاشراف ، همانجا ؛ ابصار العين ، ص 101 ، مكتبة بصيرتى ؛ تنقيح المقال ، ج 2 ، ص 72 .