روايتى ديگر حاكى از آن است كه ام‌ِّوهب نه با همسرش ، بلكه با پسرش - وهب - به كربلا آمد و در آن‌جا وهب كه نصرانى بود به دست امام حسين عليه السلام اسلام اختيار كرد ؛ و به دفاع از آن حضرت برخاست . در حالى كه همسر وهب مانع او مىشد . مادرش عنوان كرد كه تا در راه حسين عليه السلام به شهادت نرسد از وى راضى نخواهد گشت . وهب جنگيد و به شهادت رسيد ؛ مادرش نيز به گونه‌اى كه گفته شد شربت شهادت نوشيد . « 1 » اميّة بن سعد طائى اميّة بن سعد مكنّى به ابوصمصام « 2 » از قبيلهء طي و از ياران شهيد امام حسين عليه السلام است . « 3 » منابع كهن بيش از اين دربارهء او چيزى ننوشته‌اند ، ولى در نوشته‌هاى متأخران آمده است كه اميّة بن سعد بن زيد طائى ساكن كوفه و از تابعان و اصحاب اميرالمؤمنين عليه السلام بود و در غزوات و جنگ‌ها به ويژه جنگ صفين حضور داشت . او با شنيدن خبر آمدن امام حسين عليه السلام به كربلا ، در روزهاى پيش از جنگ با شمارى ديگر از كوفه خارج شد و در شب هشتم محرم به كاروان حسينى پيوست و با آن حضرت عليه السلام بود تا آن‌كه در روز دهم محرم در حملهء نخست سپاه عمرسعد ، همراه شمارى ديگر از ياران امام در مقابله با آنان به شهادت رسيد . « 4 »

--> ( 1 ) . الفتوح ، ج 5 ، ص 189 ؛ مقتل الحسين عليه السلام خوارزمى ، ج 2 ، ص 16 ، انوارالهدى ؛ اسرار الشهاده ، ج 4 ، ص 324 ؛ ناسخ التواريخ ، ج 2 ، ص 269 ؛ نفس المهموم ، ص 146 ترجمهء شعرانى . ( 2 ) . ياران پايدار ، ص 25 . ( 3 ) . تسميه من قتل . . . ، ص 154 ؛ حدائق الورديّه ، ص 104 ؛ اعيان الشيعه ، ج 1 ، ص 611 . ( 4 ) . تنقيح المقال ، ج 2 ، ص 148 ؛ ابصارالعين فى انصار الحسين ، ص 198 ، مركز الدراسات الاسلامية لحرس الثورة ؛ فرسان الهيجاء ، ج 1 ، ص 236 ؛ وسيلة الدارين ، ص 94 و 166 ؛ عنصر شجاعت ، ج 3 ، ص 3 .