انداخت و با هم به نجوا پرداختند . بنابراين على آخرين فردى است كه با پيامبر گفت و گوى خصوصى داشته است « 1 » . - حضرت على عليه السّلام در خطبهء معروف قاصعه آن‌گاه كه از ارتباط ويژهء خود با رسول اللّه صلّى اللّه عليه و إله و سلّم و عنايت پيامبر به تربيت و تعليم او سخن مىگويد ، مىفرمايد : « شما به خوبى موقعيت مرا از نظر خويشاوندى و قرابت و منزلت و مقام ويژه نسبت به رسول خدا مىدانيد . او مرا در دامن خويش پرورش داد . من كودك بودم ؛ او همچون فرزندش مرا در آغوش خويش مىفشرد ، و در استراحتگاه مخصوص خويش جاى مىداد . بدنش را به بدنم مىچسباند و بوى پاكيزهء او را استشمام مىكردم . غذا را مىجويد و در دهانم مىگذاشت . هرگز دروغى در گفتارم نيافت و اشتباهى در كردارم پيدا ننمود . . . من همچون سايه‌اى به دنبال آن حضرت حركت مىكردم و او هرروز نكتهء تازه‌اى از اخلاق نيك را براى من آشكار مىساخت و مرا فرمان مىداد به او اقتدا كنم . وى مدتى از سال ، مجاور كوه حرا مىشد ؛ تنها من او را مشاهده مىكردم و كسى جز من او را نمىديد . در آن روز غير از خانهء رسول خدا خانه‌اى كه اسلام در آن راه يافته باشد ، وجود نداشت .

--> ( 1 ) - السنن الكبرى ، نسائى ، ج 5 ، ص 154 ، باب 54 . مختصر تاريخ ابن عساكر ، ج 18 ، ص 21 .