به هر تقدير ، وقايع و اتفاقات ، طبق ميل حضرت پيش نرفت . حضرت مىخواست از بار سنگين رنج امت بكاهد تا هرگز دچار غم و اندوه تجربهء خطا و صواب نشود . پيامبر مىخواست امت به قرآن كريم و عترت پاك او چنگ بزند تا براى هميشه از سردرگمى و گمراهى در امان باشد . اين‌چنين پيامبر عظيم الشأن اسلام - كه درود خدا بر او باد - از نوشتن آن سفارش قاطع و سند جازم ، خوددارى كرد تا امت را در برابر چنين امر مهمى ، در بوتهء آزمايش الهى قرار دهد . همچنان‌كه سنت الهى بر همين قرار است . خداوند در سورهء عنكبوت ، مىفرمايد : الم * أَ حَسِبَ النَّاسُ أَنْ يُتْرَكُوا أَنْ يَقُولُوا آمَنَّا وَ هُمْ لا يُفْتَنُونَ * وَ لَقَدْ فَتَنَّا الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلَيَعْلَمَنَّ اللَّهُ الَّذِينَ صَدَقُوا وَ لَيَعْلَمَنَّ الْكاذِبِينَ ؛ « آيا مردم گمان كردند همين كه بگويند : ايمان آورديم ، به حال خود رها مىشوند و آزمايش نخواهند شد ؟ ! ما كسانى را كه پيش از آنان بودند آزموديم ؛ بايد علم خدا دربارهء كسانى كه راست مىگويند و كسانى كه دروغ مىگويند ، تحقق يابد » « 1 » . آرى خداوند چنين اراده كرده است . همچنان‌كه رسول اكرم اراده كرد ايمان هريك از مؤمنان به ولايت و خلافت كسى كه پيامبر براى بعد از خود انتخاب كرده است ، ايمانى راسخ و از روى انديشه ؛

--> ( 1 ) - آيهء 1 تا 3 .