اين زمينه است ؛ به طورى كه موضوع قبول سرپرستى و تربيت حضرت على عليه السّلام از كودكى ، توسط پيامبر و پرورش يافتن او در دامان پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلّم ، از بديهىترين امورى است كه در سيرهء شريف آن حضرت به چشم مىخورد « 1 » . كافى است براى نمونه ، كلامى از حضرت على عليه السّلام كه طى خطبهء معروف قاصعه ايراد فرمود ، بياوريم . حضرت در اين خطبه مىفرمايد : « شما به‌خوبى موقعيت مرا از نظر خويشاوندى و قرابت و منزلت و مقام ويژه نسبت به رسول خدا مىدانيد . او مرا در دامن خويش پرورش داد . من كودك بودم كه مرا همچون فرزندش در آغوش مىفشرد ؛ و در استراحتگاه مخصوص خويش جاى مىداد . بدنش را به بدنم مىچسباند و بوى پاكيزهء او را استشمام مىكردم . غذا را مىجويد و در دهانم مىگذاشت . هرگز دروغى در گفتارم نيافت و اشتباهى در كردارم پيدا ننمود . . . من همچون سايه‌اى به دنبال آن حضرت حركت مىكردم و او هرروز نكتهء تازه‌اى از اخلاق نيك را برايم آشكار مىساخت و مرا فرمان مىداد به او اقتدا كنم . او مدتى از سال ، مجاور كوه حرا مىشد و تنها من او را مشاهده مىكردم و كسى جز من او را نمىديد . در آن روز غير از

--> ( 1 ) - السيرة النبويه ، ابن هشام ، ج 1 ، ص 246 ، تحقيق مصطفى سقا و ديگران .