« تشيع » است ، منطق پيراسته و اسلوب علمى متينى را به كار بسته و در مراحل مختلف بحث ، با ژرف‌نگرى آگاهانه حركت كرده ، گويا از همان آغاز مىدانسته چگونه خواننده را گام‌به‌گام به‌گونه‌اى منتقل كند كه منطق حق مىطلبد . شهيد صدر اين موضوع مهم را به‌گونه‌اى بررسى كرده است كه على رغم موجز بودنش ، به لحاظ قوت و متانت استدلال ، سنگينى و دقت عبارات ، نحوهء پردازش و ظرافت مطالب ، بىسابقه و شامل نكات و اشارات فراوانى است كه تنها اديبان و عالمان به آن پى مىبرند و از كسانى كه با چنين بحث‌هاى عميق كلامى آشنايى چندانى ندارند و هنوز وارد ميدان مناظره و استدلال نشده و از قبل ، وقايع تاريخى و روايات شريف نبوى را بررسى نكرده‌اند ، مخفى مىماند . اما متأسفانه اين تحقيق ژرف كه از نظر موضوع ، شيوه و پژوهش داراى اهميت است ، به نحو شايسته‌اى ارائه نشده و از تحقيق و تحشيه‌اى كه خواننده را به منابع كتاب رهنمون سازد و در مواردى كه به اشاره‌اى اكتفا شده ، توضيح بيشترى داده شود و خواننده را از ادلهء نهفته در متن آگاه سازد ، تا اتقان منطق به كار رفته در كتاب نمايان شده ، به راستى و درستى آن اطمينان پيدا كند ، بىبهره بوده است . اين پژوهش - كه پيش روى شماست - در اصل به عنوان مقدمه‌اى بر كتاب « تاريخ الامامية و اسلافهم من الشيعة » اثر دكتر عبد اللّه فياض ، توسط شهيد صدر رضى اللّه عنه نگاشته شد ، كه چاپ اول آن در سال 1390 ه