سيد محمد حسيني شاهرودى / مصطفى آخوندى
88
اطلاعات رزمى در جنگهاى صدر اسلام ( فارسى )
2 - 1 - آگاهى از چگونگى بهكارگيرى يگانهاى دشمن پس از اينكه استعداد و توان فيزيكى دشمن مشخص گرديد ، بايد بررسى كرد كه آيا تمامى استعدادهاى خود را در يك زمان و مكان ، براى مقابله با ما وارد عمل مىكند يا آنها را در زمانها و مكانهاى مختلف بهكار مىگيرد ؟ البته طبيعى است كه هيچ فرماندهى تمامى توان خود را در يك لحظه به كار نمىگيرد . خصوصاً امروزه كه يگانها از استعداد بالايى برخوردارند . از اين رو ، بايد براى فرماندهى روشن و معين شود كه دشمن ابتدا كدام يك از يگانها خود را وارد عمل مىكند . در جنگ صفين ، هنگامىكه ماه محرم تمام شد و نيروهاى حضرت آماده جنگ با نيروهاى معاويه شدند ، هر كدام ، لشكر خود را به گروههاى مشخصى تقسيم كرد ، فرماندهى براى آنان برگزيدند . هر روز يكى از فرماندهان حضرت على عليه السلام با نيروهاى تحت امرش ، با يكى از فرماندهان معاويه و نيروهايش به نبرد مىپرداخت . روز اول ماه صفر ، لشكر كوفه به فرماندهى مالك اشتر و لشكر شام به فرماندهى حبيب بن مسلمه با همديگر رو به رو شدند و روز را با جنگ سختى به پايان رسانيدند . روز دوم ، هاشم بن عتبه ، همراه با سواره نظام و پياده نظامى كه از نظر نفرات و تجهيزات قابل توجه بودند ، به ميدان آمدند و از اهل شام ابوالاعور سلمى به مقابلهء با آنان برخاست . سواره نظام به سواره نظام حمله مىكرد و پياده نظام به پياده نظام حمله مىبرد ، تمام روز را با هم نبرد كردند . در روز سوّم ، عمارِ ياسر و عمرو بن عاص وارد ميدان شدند كه نبرد سختى ميان آنها در گرفت . عمار به زياد بن نضر ، كه همراه با اسبسواران به ميدان آمده بود ، مأموريت داد كه با اسب حمله كند . او