سخنان حضرت چنين است : « فَاذا نَزَلْتُمْ بِعَدُوٍّ أَوْ نَزَلَ بِكُمْ فَلْيَكُنْ مُعَسْكَرُكُمْ فى قُبُلِ الْأَشْرافِ أَوْ سِفاحِ الْجِبالِ اوْ أَثْناءِ الْأَنْهارِ ، كَيما يَكُونَ لَكُمْ رِدْءاً وَ دُونَكُمْ مَرَدًّا » « 1 » هرگاه به‌سوى دشمن رفتيد ، يا او به‌سوى شما آمد ، بايد كه پايگاه شما بر فراز تپه‌ها يا در دامنهء كوه‌ها يا كرانهء رودخانه‌ها قرار گيرد تا در آن موقعيت ، پناه شما در برابر دشمن و نگهدارتان باشد . حضرت ، همچنين در نامه‌اى به زياد بن نضر و شريح بن هانى ، فرماندهان نظامى در جنگ صفين ، مىفرمايد : « . . . فَاذا نَزَلْتُمْ لِلتَّوَقُّفِ فى مَنْطَقَةٍ ما ، يَكُنْ ذلِكَ حِصْناً حَصيناً » « 2 » هرگاه در جايگاهى توقّف كرديد ، در پناهگاهى امن و بىخطر اردو بزنيد ( دژى محكم و استوار براى شما باشد . ) 3 - بررسى زمين زمين داراى ويژگىها و مشخصاتى است كه بدون در نظر گرفتن آنها ، نمىتوان تصميم به اجراى مأموريت گرفت . هر چند وضعيت زمين تقريباً ثابت است ليكن در هر منطقه شكل تازه و ويژه‌اى دارد كه به‌طور كلى تدابير به‌كاربردن نيروها را تغيير مىدهد و مشكلات و محدوديت‌هايى به وجود مىآورد . به‌عنوان مثال ، ممكن است يك نيروى مكانيزه و زرهى در

--> ( 1 ) - نهج‌البلاغه ، نامهء 11 ، و آئين جهاد ، از ديدگاه امام على عليه السلام ، بنياد نهج‌البلاغه ، ص 122 . ( 2 ) - آئين جهاد ، ص 125 .