نيز به او مىبخشم . نمايندگان هوازن ، پيام رسول خدا صلى الله عليه و آله را به « مالك » رساندند . او نيز با شيوه‌اى از دژ خارج شد و به حضرت پيوست و اسلام آورد . و رسول خدا صلى الله عليه و آله با اين عمل توانست به نبرد طائف خاتمه دهد . « 1 » حضرت على عليه السلام نيز ، با شناختى كه از فرماندهان و آتش‌افروزان « جنگ جمل » داشت ، وقتى عبداللّه بن عباس را به‌سوى طلحه و زبير فرستاد ، به وى فرمود : « لا تَلْقَيَنَّ طَلْحَةَ فَانَّكَ انْ تَلْقَهُ تَجِدْهُ كَالثَّوْرِ عاقِصاً قَرْنَهُ يَرْكَبُ الصَّعْبَ وَ يَقُولُ : هُوَ الذَّلُولُ وَ لكنِ الْقَ الزُّبَيْرَ فَانَّهُ الْيَنُ عَريكَةً . » « 2 » با « طلحه » ملاقات نكن كه اگر ملاقاتش كنى ، وى را همچون گاوى خواهىيافت كه شاخهايش اطراف گوشهايش پيچ خورده باشد ، او بر مركب سركش ( هوى و هوس ) سوار مىشود و مىگويد : مركبى رام است ! بلكه با زبير ارتباط بگير كه نرم‌تر است ( و طبعى انعطاف‌پذير دارد ) .

--> ( 1 ) - فروغ ابديت ، ج 2 ، ص 756 . ( 2 ) - نهج‌البلاغه ، خطبهء 31 .