نجاسات را از دستش گرفت و بر سرس ريخت « 1 » و با اين عمل پشتيبانى خود را از پيامبر ( ص ) به اثبات رساند . محبوب پيامبر ( ص ) حضرت حمزه از شخصيت‌هايى است كه رسول خدا ( ص ) بيشترين محبت و علاقه را نسبت به آنان ابراز داشته است . حضرت پيوسته فضايل و برترى وى را اعلام كرده ، نام او را در رديف نام اميرمؤمنان على ( ع ) - كه روح و جان آن حضرت بود - قرار داده است . شايد به دليل تقدم سنّى حمزه - يا به دلايل ديگر - نام او را مقدّم بر نام آن بزرگوار بر زبان آورده است : بهترين مردم حمزه و جعفر و على ( ع ) مىباشند . « 2 » حاكم نيشابورى از جابر بن عبداللّه انصارى روايت كرده كه يكى از ياران ما داراى فرزندى شد . از پيامبر ( ص ) پرسيدند : چه نامى بر او بگذاريم ؟ حضرت فرمود : محبوب‌ترين نامهاى نزد مرا نام او كنيد ، نامش را حمزه بنهيد ! « 3 » اينك جاى اين سؤال است كه با اين وصف ، چرا آن حضرت نام هيچ‌يك از پسران فاطمه ( س ) را حمزه ننهاد ؟ پاسخ اين است كه نامگذارى اين اختران تابنده و فرزندان وحى و رسالت در آسمان انجام مىگرفت و پيامبر ( ص ) و على ( ع ) ، نقشى در آن نداشته‌اند . در روايتى آمده است كه پيامبر ( ص ) پس از تولد نخستين فرزند فاطمه ( س ) براى ديدن نوزاد به خانهء على ( ع ) رفت . پس از ديدار كودك از على ( ع ) پرسيد : چه نامى براى فرزندم انتخاب كردى ؟ على ( ع ) گفت : من به خود اجازه ندادم كه پيش از شما نامى براى او معين كنم ، ولى دوست داشتم كه نام او را حرب يا حمزه بنهم . . . . در آن حال فرشتهء وحى نام حسن را از جانب خداوند براى اين نوزاد فرخنده به ارمغان آورد . « 4 »

--> ( 1 ) . كامل ، ج 2 ، ص 70 . ( 2 ) . مقاتل الطالبيين ، ابوالفرج اصفهانى ، ص 9 . ( 3 ) . المستدرك على الصحيحين ، ج 3 ، ص 196 . ( 4 ) . شجرهء طوبى ، مازندرانى حايرى ، ج 2 ، ص 42 .