112 - دأب بن كنانى دأب كنانى از كنانه‌ى شداخ است . از نسبدانان و آشنايان به اخبار عرب است . فرزندان او عيسى بن دأب و يحيى بن دأب نيز از دانايان و نسب‌شناسان عرب‌اند . ( ر . ك : الفهرست ، ابن النّديم ) . 113 - عبد اللّه بن عمّار برقى از شاعران شيعه ، زبانش را بريدند و ديوانش را دريدند ، پس شعرش از ميان رفت و از او اخبارى در دست نداريم . 114 - كميت بن زيد الأسدى ابو المستهل كميت بن زيد اسدى ( شهيد به سال 126 هجرى ) . از لحاظ نسب به مضر بن نزار بن عدنان مىپيوندد . لغوى بود و به علم ايّام عرب آشنايى داشت و در علوم ادبى و روايت سرآمد اقران خود بود . به جانبدارى از تشيّع زبانزد و در دفاع از آن همواره در تلاش بود . در شهرت ، بدان درجه گام نهاده بود كه گفته‌اند : « انتساب كميت به بنى اسد ، براى آنان افتخارى است كافى و در خور اعتنا ، مادام كه آن‌ها نخواهند به فخر ديگر پردازند » . ابو عكرمه ضبّى گفته است : « اگر شعر كميت نبود ، زبان عرب ترجمان نمىيافت و بيان آن مبهم مىماند » . اهل قبيله‌اش گفته‌اند : « از بركت دعاى پيامبر ( ص ) در حق كميت و قبيله‌ى او پيوسته ، ما را خير و بركت مىرسيده است » . تاريخ ادب‌نويسان برآن‌اند كه : هيچ‌كس چون كميت از دانش انساب و مناقب عرب در خود جمع ندارد . وى ده خصلت نيكو داشته است : 1 - خطيب بنى اسد بوده است . 2 - فقيه شيعه بوده است . 3 - حافظ قرآن بوده است . 4 - خط را خوش مىنوشته است . 5 - در نسب‌شناسى ، تسلّط داشته است . 6 -