تو در اين‌كه مادرت بر تو نام جاريه نهاد ، زيان بردى ( زيرا يكى از معانى جاريه ، كنيز است . ) جاريه در پاسخ گفت : و اما تو بيش از همه در اين كار زيان برده‌اى زيرا نام تو معاويه است و معاويه به معنى سگ ماده‌اى است كه عوعو مىكند . جاريه بين سال‌هاى 60 تا 62 وفات كرد . ( ر . ك : الإصابة ، ابن حجر . الإستيعاب ، ابن عبد البّر . اسد الغابة . ابن اثير . رجال علّامه ) . 92 - جندب بن زهير ازدى در الإصابه به نام جندب بن زهير ازدى آمده و ابن حجر بر ابن فتحون كه بين جندب بن زهير ازدى با عامرى فرق نهاده است ، ايراد وارد كرده و گفته است كه هردو يكى هستند و هردو غامدىاند و غامد بطنى از ازد است . شيخ حرّ عاملى در « رسالة في معرفة احوال الصّحابة » گويد : بنابر نقل فضل بن شاذان ، جنذب بن زهير از بزرگان و زهّاد و رؤساى تابعين است . علماى رجال ، از او با نام « قاتل السّاحر » نام برده‌اند و در صحابى بودن او اختلاف كرده‌اند . بعضى پدرش را كعب و پاره‌اى زهير نوشته‌اند . ابن حبّان او را از ثقات تابعين شمرده و گفته است كه در صفّين به شهادت رسيده است . ( ر . ك : الإصابة . رسالة في معرفة أحوال الصّحابة ) . 93 - شريح بن هانىء مرادى شريح بن هانىء بن يزيد حارثى مذحجى كوفى ، از مخضرمين و از ثقات است ، همراه ابن ابى بكرة در سيستان به شهادت رسيد . عصر پيامبر ( ص ) را درك كرد ولى نايل به ديدار آن حضرت نشد . ابن سعد او را در طبقه‌ى نخستين تابعين و در عداد اصحاب امام على ( ع ) آورده و گفته است كه در تمام حوادث و معركه‌ها ، همراه امام بوده است . او ثقه و احاديثى از او نقل شده است . ابن سعد از قول ابن البرقى ، او را از رجال « شرطه‌ى » ( منظور شرطة الخميس است ) امام برشمرده است . ( ر . ك : الطّبقات الكبرى ، ابن سعد . تقريب التّهذيب ، ابن حجر ) .