شورش كوفه به رهبرى حسين بن محمّد بن حمزة بن عبد اللّه بن حسين بن على بن حسين بن على بن ابى طالب شد . وى از قريه‌ى « شاهى » عازم كوفه شد و كوفه را به محاصره درآورد . پس از تصرّف كوفه ، آن را سنگباران كرد و بخش‌هاى آن را به آتش كشيد ، از جمله خانه‌ى حسين بن محمّد . او تمامى علويان و بنى هاشم را در كوفه به زندان افكند . و هزار خانه را در كوفه آتش زد . لشكريان مزاحم ، بيشتر از تركان و اهل فرغانه و مغربىها بودند . گفته‌اند كه ، مزاحم گروهى از زنان اهل بيت علوى را كه از جمله در ميان آن‌ها زنى حرّه ، نيز بود ، بر بام مسجد آورد و براى فروش آن‌ها بانگ برآورد . ( ر . ك : تاريخ الطّبري ، ابن جرير ) . 25 - عثمان بن عفّان ( متوفاى 35 هجرى ) سومين خليفه و از صحابه است . وى تاجرى ثروتمند از خاندان بنى اميّه بود . و چند سال پيش از هجرت ، اسلام آورد . اسلام آوردن او را بعضى مربوط با ازدواج وى با رقيّه دخت پيامبر گرامى ( ص ) ، دانسته‌اند . بعد با يكى ديگر از دختران پيامبر به نام امّ كلثوم ازدواج كرد و از اين جهت به او لقب ذو النّورين داده‌اند . عثمان از مهاجران به حبشه بود و در عهد پيامبر ( ص ) و ابو بكر و عمر نقش عمده‌اى نداشت . بعد از قتل عمر بن خطاب ، از جانب شورايى كه اعضاء آن را عمر خود تعيين كرده بود ، به خلافت ، انتخاب شد . عثمان به سبب آن‌كه خويشان خود بنى اميّه ، را در اكثر امور مداخله داد ، انتظام و عدالت را از بين برد و به همين جهت ، مسلمين از رفتار او ناراضى شدند و اهل بصره و كوفه و مصر بر او شوريدند و درصدد قتل او برآمدند . امام على ( ع ) آن‌ها را متفرّق كرد ، و مقرّر شد كه از آن پس عثمان ، در كارها با صحابه مشورت نمايد ، و بنى اميّه را از خود دور كند و احكام اسلام را اجراء نمايد . اما باز پيمان شكست و حتّى به تحريك مروان بن حكم در صدد تعقيب و آزار مخالفان و ناراضيان نيز برآمد . اين دفعه ، مسلمانان آمر به معروف و ناهى از منكر از او خواستند تا استعفا دهد . ولى چون نپذيرفت ، به مدينه آمدند و خانه‌اش را محاصره كردند و او را در آنجا به قتل رساندند .