براى شيعيان قرن چهارم هجرى كه با زبان وقايع از مردم عصر ما آشناتر و به مدارك و اسناد ، آگاه‌تر بوده‌اند ، كمى ابهام داشت ، سعى شد تا هرحادثه از شهادت ، تبعيد ، كشتار ، بردار كشيدن و سوزانيدن را با توسّل به اسناد و مدارك ، روشن كند و هريك را در بخش تعليقات ، جداگانه توضيح دهد . عين نامه ، به لحاظ اعبتار ادبى و تاريخى نقل شد و با توجّه به نسخه‌هاى مطبوع موجود ( چاپ قسطنطنيه ، چاپ بيروت ) و مراجعه به منابع معتبر تاريخى تصحيح ، و شرح لغوى شد و اغلاط موجود در چاپ‌هاى مذكور نيز ، تصحيح گرديد . آيات كريمه و احاديث شريفه و اشعار متن براى تميز از عين متن ، با حروف مشخّص جدا شد و پس از آن ترجمه‌اى از نامه آمد .