1 - از خاك او ، بوى مشكى برخاست . اين بوى مشك ، چيزى جز عطر اعضاى قطعه قطعه شده‌ى او نبود . 2 - اقوام بزرگوار و عزيز ، هريك آرامگاهى دارند ، و از آن ميان اين آرامگاه نصيب يحياى نيك نفس گرديد . 10 كه مىتوانست به روزگار عبّاسيان ، اين‌گونه با جسارت از دشمن‌شان كه با سلاح بر حاكميتشان شوريده بود ، سخن گويد و چنين از او به نيكى دفاع كند . مگرنه اين بود كه حكم بن اعور ، جيرخوار محقّر بنى اميّه ، پس از شهادت زيد بن على با افتخار سروده بود كه : صلبنا لكم زيدا على جذع نخلة * و لم نر مهدّيا على الجذع يصلب 1 - اين ما بوديم كه زيد را بر شاخ نخل به دار آويختيم ، و ما هيچ‌گاه نديده‌ايم كه هدايت يافته‌اى را بر شاخ نخل به دار زنند . ما چنين جسارتى را تنها از علويان ديديم . و اين حمّانى علوى بود كه با دل چون كوه استوارش و همّتى بزرگ‌تر از كوه از عهده‌ى چنين مهمّى برمىآمد و خون شهيدان را در مزرعه‌ى شهادت شيعه ، پاس مىداشت . قلبي نظير الجبل الصّعب * و همّتي أكبر من قلبي - دلم چون كوه استوار است و همّتم بزرگ‌تر از دلم . ابن شهر آشوب در « مناقب » ، در فضل « حسنين » - عليهما السّلام - اين اشعار را به او نسبت داده است : 1 - أنتما سيّدا شباب الجنا - * ن يوم الفوزين و الرّوعتين 2 - يا عديل القرآن من بين ذا الخل * ق و يا واحدا من الثّقلين 3 - أنتما و القرآن في الأرض مذأ - * زل مثل السّماء و الفرقدين 4 - فهما من خلافة اللّه في الأر - * ض بحقّ مقام مستخلفين 5 - قاله الصّادق الحديث و لن * يفترقا دون حوضه واردين 1 - شما دو سرور جوانان بهشتيد ، روزى كه دو پيروزى و دو ترس در پيش است . 2 - اى همپايه‌ى قرآن در ميان خلق ، و اى آنكه يكى از دو يادگار گران‌بهاى پيامبر