پيامبر اكرم ( ص ) در مقام معرفى على ( ع ) حديث بالا را فرموده است : يعنى ، على ( ع ) نسبت به من مانند هارون بن عمران است ، نسبت به موسى بن عمران . همان‌طوركه هارون وصىّ و جانشين موسى بود ، علي ( ع ) وصىّ و جانشين من است . شاعر درگير شيعى ما ، از اين حديث ، با تشابه لفظى هارون ، در زمان سلطه‌ى هارون ، چنان كه ياد شد ، استفاده مىكرد . عشقى كه او به خاندان خود و شهادت و فرزندان وحى مىورزيد خارج از وصف بود . حصرى در « زهر الآداب » آورده است كه « بر تربت پاك حسين ( ع ) شعر مىسرود و منقلب مىشد و چونان سيل از ديده اشك فرو مىريخت » 9 و آخر جان بر سر عقيده نهاد و به مقام شهادت مفتخر شد . گويند ، رشيد كسى را مأمور كرد تا او را در رقّه از ميان بردارد و چنين شد . پس از آن به دستور هارون قبرش بشكافتند و ديوان شعرش را بسوزاندند . 10 در مورد تاريخ وفات او بين مورّخان اتّفاق نيست . زركلي سال 190 هجرى را ذكر كرده و عمر رضا كحّاله گفته است ، پيش از سال 183 زنده بوده است . 11 * * *