3 . تذهيب و خوشنويسى خوشنويسى مسلمانان بايد دنباله فن قرآن‌نويسى در صدر اسلام باشد . بسيارى از برگزيده‌ترين خوشنويسان ، ايرانى بودند ؛ آن‌گونه كه در ميان انواع شيوه‌هاى خطاطى ، دو شكل عمده آن يعنى نستعليق و شكسته ، از ابتكارات ايرانيان بود . « 1 » تذهيب و خوشنويسى نيز در عصر صفوى به كمال خود رسيد . خوشنويسان اين عصر ، اغلب كتاب‌ها را با تذهيب‌ها و نقش‌هاى دل‌انگيز مىآراستند . انواع خطوط در اين دوره ، نمونه‌هاى برجسته‌اى دارد كه در تاريخ خطوط دوره اسلامى داراى اهميت بسيار است . خوشنويسان زيادى در اين دوره مىزيسته‌اند كه شهيرترين آنها ميرعماد ، عليرضا عباسى تبريزى و ملاعبدالباقى تبريزى است . آثار اغلب اين خوشنويسان در كتيبه‌هاى مختلف اين دوره هنوز باقى است . « 2 » نمايش تصوير تصوير شماره 12 - نمونه‌اى خط نسخ و نستعليق

--> ( 1 ) . كريستين پرايس ، تاريخ هنر اسلامى ، ص 96 . ( 2 ) . علىاصغر حلبى ، تاريخ تمدن اسلام ( بررسىهايى چند در فرهنگ و علوم عقلى اسلامى ) ، ص 354 .