مسلم خبردار شدند و سرانجام او را دستگير و او و هانى را به شهادت رساندند . جلادانِ پسر مرجانه مسلم را در بالاى بام دارالعماره و هانى را در بازار كوفه شهيد نمودند . « 1 » روانه شدن امام حسين ( ع ) از مكه به كربلا امام حسين ( ع ) سرانجام پس از دريافت نامه مسلم بن عقيل - كه حضرت را پيرو تقاضاى مكرر كوفيان و بيعت حضورى باخود ، از امام ( ع ) خواسته بود به كوفه رود - همراه با اهل‌بيت و خانواده‌اش در روز نهم ذيحجه پس از سخنرانى مفصل در عرفات روانه كوفه شد . امام ( ع ) در سخنرانى خود در جمع مسلمانان سراسر جهان اسلام ، گوشه‌هايى از جنايات دولت اموى را برشمرد و وظيفه مسلمانان و علما را درباره امربه‌معروف و نهىازمنكر ، مورد تأكيد قرار داد و همه مصيبت مسلمانان را نتيجه ترك اين وظيفه مهم دانست . سخنرانى امام ( ع ) در عرفات اى مردم ، از پند خدا به دوستدارانش به صورت بدگويى از احبار بنىاسرائيل ، عبرت بگيريد ؛ آنجا كه مىفرمايد : چرا عالمان دين و احبار از گفتار گناه‌كارانه و خوردن حرام ، آنان را نهى نمىنمايند ! به‌راستى كه ترك نهىازمنكر كارى زشت بوده است . « 2 » نيز مىفرمايد : آن عده از بنىاسرائيل كه به نعمت خداوند كفران ورزيدند به زبان داود ( ع ) و عيسى بن مريم ( ع ) مورد لعنت قرار گرفتند و اين به خاطر آن نبود كه احبار و رهبان معصيت ورزيده و تجاوز نموده بودند ، بلكه بدان سبب بود كه آنها از منكرات ديگران را نهى نمىكردند . . . . « 3 » شما به حقوق مردم بىاعتنا شده و حق مسلّم ضعيفان امت را ضايع كرده‌ايد ، ولى از حقوق غيرمسلم خود دفاع مىكنيد ؛ بدون اينكه مالى در راه خدا مصرف كرده يا جانى به خاطر خالق آن به خطر انداخته باشيد و يا با قومى و گروهى به خاطر خدا درگير شده باشيد .

--> ( 1 ) . ابن‌مسكويه ، تجارب الامم ، ج 2 ، ص 53 - 44 ؛ نيز بنگريد به : ابن‌خلدون ، تاريخ ، ج 2 ، ص 34 . ( 2 ) . مائده ( 5 ) : 65 . ( 3 ) . مائده ( 5 ) : 78 .