نمىدانم ؛ او را چه شده است ! ؟ خدا لعنتش كند ! سوگند به خدا ! پروردگار محمد صلى الله عليه و آله و پيامبران پيش از او را جز به آيين يكتاپرستى و امر به نماز و زكات و حج و ولايت نفرستاده و محمد صلى الله عليه و آله جز به سوى خداى يكتاى بىهمتا دعوت نكرده است . ما جانشينان او نيز بندگان خداييم و به او شرك نمىورزيم . اگر او را اطاعت كنيم ، مشمول رحمت او خواهيم بود و چنان‌كه از فرمانش سرپيچى نماييم ، گرفتار كيفرش خواهيم شد . ما بر خدا حجتى نداريم ، بلكه خداست كه بر ما و بر تمامى آفريده‌هايش حجت دارد . « 1 » از غاليان معروف دوره امام هادى عليه السلام محمد بن نصير نميرى است كه مدعى نبوت بود . او رئيس فرقه نميريه يا نصيريه بود كه به تناسخ و ربوبيت امام هادى عليه السلام ، نكاح با محارم و ازدواج مرد با مرد اعتقاد داشتند . وى مدعى بود كه از طرف امام هادى عليه السلام به نبوت مبعوث شده است . پيروان وى از مشهورترين گروه غاليان هستند . « 2 » از ديگر غاليان اين دوره عباس بن صدقه ، ابوالعباس طرفانى ( طبرانى ) و ابوعبدالله كندى معروف به شاه رئيس بود . « 3 » فارس بن حاتم نيز از سوى امام عليه السلام طرد شد چرا كه او با انتشار عقايد غلوآميز باعث گمراهى مردم شد . حسين بن عبيد از غاليان قم نيز در اين عصر مىزيست كه محمد بن عيساى قمى وى را از شهر اخراج كرد . قمىها به داشتن انديشه ناب و خالص شهره بودند ، از اين‌رو به شدت در مقابل انديشه‌هاى افراطى غلات موضع مىگرفتند . « 4 » طرح مباحث انحرافى از سوى حكومت گاه حكومت براى مشغول داشتن مردم و رهبران فكرى و سياسى ، مباحثى غيرضرورى و نزاعهايى بىحاصل ، به راه مىانداختند و از اتحاد مخالفان و رهبران فكرى و سياسى و عالمان

--> ( 1 ) . بنگريد به : محمد بن حسن طوسى ، اختيار معرفة الرجال ( رجال كشّى ) ، تحقيق محمدتقى فاضل ميبدى و سيد ابوالفضل موسويان ، ص 518 و 519 ؛ سعد بن عبداللّه اشعرى قمى ، مسند الإمام الهادى ، تصحيح محمدجواد مشكور ، ص 44 . ( 2 ) . محمد بن حسن طوسى ، اختيار معرفة الرجال ( رجال كشّى ) ، تحقيق محمدتقى فاضل ميبدى و سيد ابوالفضل موسويان ، ص 521 ؛ ابومحمد حسن بن موسى نوبختى ، فرق الشيعة ، تصحيح محمدصادق آل‌بحرالعلوم ، ص 93 ؛ عزالدين هبةالله بن محمد بن ابىالحديد مدائنى ، شرح نهج‌البلاغه ، ج 2 ، ص 309 . ( 3 ) . محمد بن حسن طوسى ، اختيار معرفة الرجال ( رجال كشّى ) ، ص 522 . ( 4 ) . بنگريد به : رسول جعفريان ، حيات فكرى و سياسى امامان شيعه عليهم السلام ، ص 528 - 524 .