عبدالله بن عمر نيز به شدت عليه اعدام حجر اعتراض كردند . « 1 » به هر روى ، اين‌گونه اقداماتْ شيعيان را بيشتر تحت‌تأثير قرارداد ؛ اقداماتى كه بيانگر عزم جدّى حكومت براى حذف انديشه شيعى و جريان امامت الهى بود . معاويه براى جلوگيرى از حاكميت يافتن مخالفان ، بر خلاف معاهده كه در آن تعيين حاكم برعهده شوراى مسلمين بود ، خود رسمى نو بنيان نهاد و آن موروثى كردن حكومت ، تعيين ولايتعهدى و بيعت‌گرفتن اجبارى از همه قبايل ، اقوام و واليان براى پسرش يزيد بود ؛ فردى كه بىهيچ معرفت دينى و صلاحيت اخلاقى ، از حداقل تدبير و شايستگى براى زمامدارى برخوردار نبود . با همه مخالفتى كه امام حسين عليه السلام و ديگر رهبران مذهبى و سياسى مخالف انجام دادند ، معاويه با تطميع و تهديد به تثبيت پايه‌هاى حاكميت فرزندش يزيد پرداخت . شايد مهم‌ترين واقعه تاريخى كه احساسات عميق شيعيان را برانگيخت ، انتصاب يزيد از سوى معاويه باشد . به هر روى ، امام حسين عليه السلام از بيعت با يزيد و پذيرش ولايتعهدى او با صراحت امتناع كرد ؛ امرى كه به شدت باعث خشم معاويه گرديد . امام حسين عليه السلام و بحران حاكميت سياسى مسلمانان با مرگ معاويه در سال 60 هجرى ، پسرش يزيد به فرمان معاويه خلافت را به دست گرفت . رفتار ضداسلامى و فسق ظاهرى او در سراسر جهان اسلام مشهود بود ؛ آن‌سان كه حتى اندك نويسندگانى كه مىكوشند برخى اطلاعات نامطلوب را دربارهء خاندان اموى پنهان سازند ، نمىتوانند از بيان اين گزارش خوددارى ورزند كه يزيد اولين خليفه در اسلام بود كه در ملأ عام شراب مىنوشيد و اعمال ضددينى را مرتكب مىشد . او كه هيچ بهره‌اى از دين نداشت ، هيچ‌گاه به عواطف و احساسات مذهبى مردم اعتنايى نكرد . يزيد به ميگسارى و دختران آوازخوان به شدت علاقه داشت و در معرض انواع فسق و فجور بود . اولين اقدام او بعد از مرگ معاويه ، گرفتن بيعت اجبارى از چهار تن از رهبران مخالف « 2 » در حجاز است . وى همچنين دستور داد در صورت

--> ( 1 ) . همان ، ص 14 ؛ ابوالفرج اصفهانى ، الاغانى ، ج 17 ، ص 92 . ( 2 ) . اين چهار تن عبارت بودند از : امام حسين عليه السلام ، عبدالله بن زبير ، عبدالله بن عمر و عبدالرحمن بن ابىبكر . ( على بن محمد ( ابن‌اثير ) ، الكامل فىالتاريخ ، ج 4 ، ص 5 . )